<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN">


<html><head> <title>ေန႕သစ္</title> <base target="_self">
<link rel="shortcut icon" href="http://www.naytthit.com/animated_favicon1.gif" >
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8">



<SCRIPT LANGUAGE="JavaScript">
<!-- Begin
function changeImage()
{
  mainimage.src = list.options[list.selectedIndex].value;
}

function prevImage()
{
	if(list.selectedIndex == 0)
	{
		list.selectedIndex = list.options.length-1;
	}
	else
	{
		list.selectedIndex--;
	}
	changeImage();
}
function nextImage()
{
	if(list.selectedIndex == list.options.length-1)
	{
		list.selectedIndex = 0;
	}
	else
	{
		list.selectedIndex++;
	}
	changeImage();
}
//  End -->

</script>
</HEAD>


<SCRIPT LANGUAGE="JavaScript">
<!-- Original:  Jeff Harding (jbh@site-ations.com) -->
<!-- Web Site:  http://www.site-ations.com -->

<!-- Day images (c): http://www.site-ations.com -->
<!-- Month images (c): http://www.bruce-hamilton.com -->

<!-- This script and many more are available free online at -->
<!-- The JavaScript Source!! http://javascript.internet.com -->

<!-- Begin
theDate= new Date();
months = new Array();
days = new Array();
months[1] ="http://www.naytthit.com/date/jan.gif";
months[2] ="http://www.naytthit.com/date/feb.gif";
months[3] ="http://www.naytthit.com/date/mar.gif";
months[4] ="http://www.naytthit.com/date/apr.gif";
months[5] ="http://www.naytthit.com/date/may.gif";
months[6] ="http://www.naytthit.com/date/jun.gif";
months[7] ="http://www.naytthit.com/date/jul.gif";
months[8] ="http://www.naytthit.com/date/aug.gif";
months[9] ="http://www.naytthit.com/date/sep.gif";
months[10] ="http://www.naytthit.com/date/oct.gif";
months[11] ="http://www.naytthit.com/date/nov.gif";
months[12] ="http://www.naytthit.com/date/dec.gif";
days[1] ="http://www.naytthit.com/date/1st.gif";
days[2] ="http://www.naytthit.com/date/2nd.gif";
days[3] ="http://www.naytthit.com/date/3rd.gif";
days[4] ="http://www.naytthit.com/date/4th.gif";
days[5] ="http://www.naytthit.com/date/5th.gif";
days[6] ="http://www.naytthit.com/date/6th.gif";
days[7] ="http://www.naytthit.com/date/7th.gif";
days[8] ="http://www.naytthit.com/date/8th.gif";
days[9] ="http://www.naytthit.com/date/9th.gif";
days[10] ="http://www.naytthit.com/date/10th.gif";
days[11] ="http://www.naytthit.com/date/11th.gif";
days[12] ="http://www.naytthit.com/date/12th.gif";
days[13] ="http://www.naytthit.com/date/13th.gif";
days[14] ="http://www.naytthit.com/date/14th.gif";
days[15] ="http://www.naytthit.com/date/15th.gif";
days[16] ="http://www.naytthit.com/date/16th.gif";
days[17] ="http://www.naytthit.com/date/17th.gif";
days[18] ="http://www.naytthit.com/date/18th.gif";
days[19] ="http://www.naytthit.com/date/18th.gif";
days[20] ="http://www.naytthit.com/date/20th.gif";
days[21] ="http://www.naytthit.com/date/21st.gif";
days[22] ="http://www.naytthit.com/date/22nd.gif";
days[23] ="http://www.naytthit.com/date/23rd.gif";
days[24] ="http://www.naytthit.com/date/24th.gif";
days[25] ="http://www.naytthit.com/date/25th.gif";
days[26] ="http://www.naytthit.com/date/26th.gif";
days[27] ="http://www.naytthit.com/date/27th.gif";
days[28] ="http://www.naytthit.com/date/28th.gif";
days[29] ="http://www.naytthit.com/date/29th.gif";
days[30] ="http://www.naytthit.com/date/30th.gif";
days[31] ="http://www.naytthit.com/date/31st.gif";
function printDate() {
document.write('<img src="' + months[theDate.getMonth()+1] + '">'); // month
document.write('<br>');
document.write('<img src="' + days[theDate.getDate()] + '">'); // day
}
//  End -->
</script>





<SCRIPT LANGUAGE="JavaScript">
<!-- Begin

//Tell-a-friend script
//Carl Dimmer

var initialsubj="Hay buddy, take a look at this"
var initialmsg="Hi:\n You may want to check out this site: "+window.location
var good;
function checkEmailAddress(field) {

var goodEmail = field.value.match(/\b(^(\S+@).+((\.com)|(\.net)|(\.edu)|(\.mil)|(\.gov)|(\.org)|(\.info)|(\.sex)|(\.biz)|(\.aero)|(\.coop)|(\.museum)|(\.name)|(\.pro)|(\..{2,2}))$)\b/gi);
if (goodEmail) {
good = true;
}
else {
alert('Email address ေရးေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။');
field.focus();
field.select();
good = false;
   }
}
u = window.location;
function mailThisUrl() {
good = false
checkEmailAddress(document.eMailer.email);
if (good) {

//window.location = "mailto:"+document.eMailer.email.value+"?subject="+initialsubj+"&body="+document.title+" "+u;
window.location = "mailto:"+document.eMailer.email.value+"?subject="+initialsubj+"&body="+initialmsg
   }
}
//  End -->
</script>




<SCRIPT LANGUAGE="JavaScript">

<!-- This script and many more are available free online at -->
<!-- The JavaScript Source!! http://javascript.internet.com -->

<!-- Begin
function getCookie(name){
var cname = name + "=";               
var dc = document.cookie;             
if (dc.length > 0) {              
begin = dc.indexOf(cname);       
if (begin != -1) {           
begin += cname.length;       
end = dc.indexOf(";", begin);
if (end == -1) end = dc.length;
return unescape(dc.substring(begin, end));
   } 
}
var blank = "";
return blank;
}
function setCookie(name, value, expires) {
document.cookie = name + "=" + escape(value) + 
((expires != null) ? "; expires=" + expires.toGMTString() : "")
+ "; path=/";
}
function setName() {
var expdate = new Date ();
expdate.setTime (expdate.getTime() + (24 * 60 * 60 * 1000 * 365));
var prompt=i = document.Mail.name.value;
setCookie("name", i, expdate);
}
function getName() {
if(getCookie("name") != null) {
document.Mail.Name.value = getCookie("emailname");
   }
}
function getInfo() {
var now= new Date();
document.Mail.Info.value = "Browser: " + navigator.userAgent;
document.Mail.Info.value += "Date:" + now;
}
function checkMultiple() {
if (getCookie("emailsent") == 'true') return true;
else return false;
}
function process() {
setCookie("emailsent", "true");
with (document.Mail) {
if (Subject.selectedIndex == 1) action = "mailto:naytthitmedia@gmail.com?subject=Comment";
else if (Subject.selectedIndex == 2) action = "mailto:naytthitmedia@gmail.com?subject=Question";
else if (Subject.selectedIndex == 3) action = "mailto:naytthitmedia@gmail.com?subject=Suggestion";
else if (Subject.selectedIndex == 4) action = "mailto:naytthitmedia@gmail.com?subject=Broken Link";
else action = "mailto:naytthitmedia@gmail.com?subject=Other";
   }
}
function formCheck() {
var passed = false;
with (document.Mail) {
if (Subject.selectedIndex == 0) { 
alert("subject တခု ေ႐ြးဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။");
Subject.focus();
}
else if (Name.value == "") {
alert("သင့္ရဲ႕ အမည္ ေရးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။");
Name.focus();
}
else if (checkMultiple()) {
if (confirm("သင္ - အခု ပို႔ပါေတာ့မယ္၊ ေပးပို႔ဖို႔ေသခ်ာၿပီလား?")) {
process();
passed = true;
   }
}
else {
process();
passed = true;
   }
}
return passed;
}
// End -->
</SCRIPT>


<STYLE TYPE="text/css">
@font-face {
    font-family: Zawgyi-One;
    font-style:  normal;
    font-weight: normal;
    src: url(http://www.naytthit.com/ZAWGYIO3.eot);
  }
  @font-face {
    font-family: Zawgyi-One;
    font-style:  normal;
    font-weight: 700;
    src: url(http://www.naytthit.com/ZAWGYIO2.eot);
  }
  @font-face {
    font-family: Zawgyi-One;
    font-style:  oblique;
    font-weight: normal;
    src: url(http://www.naytthit.com/ZAWGYIO1.eot);
  }
  @font-face {
    font-family: Zawgyi-One;
    font-style:  oblique;
    font-weight: 700;
    src: url(http://www.naytthit.com/ZAWGYIO0.eot);
  }


A:visited {text-decoration: none; color:}
A:active {text-decoration:  none;}
A:hover {text-decoration:  none; background:; 
font-weight:normal; 
color: #338866;}

a:link { 
font-size: normal; 
font-style: normal; 
line-height: normal; 
text-decoration: none;
font-weight:normal; 
}

ul {
list-style: none ; 
margin: 0px;
padding: 0px;
font-weight:normal; 
}

p {
 
margin-left:30; margin-right:30; margin-top:10; margin-bottom:10;
font-size:13px; 
text-align:justify;
font-family:Zawgyi-One; 
font-weight:normal; 
line-height: normal; }

li {
font-family:Zawgyi-One;
font-size:13px; 
font-color:maroom; 
list-style: none ; 
text-align:center;
background-color:#ffffff;
font-weight:normal; }

table 
{
table-layout: fixed;
}
 

img {border: none; }

body {
	padding: 0;
	margin: 0;
	text-align: center;
	background-color: #fff;
	font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;Zawgyi-One;
	font-size: x-small;
	f\ont-size: small;
	border: 0;
	list-style-type: none;
	background-color: #c9e0fd;
}

td {
	font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif, Zawgyi-One;
	font-size: 14px;
 
 
}
#leftColumn {

	float: left;
	width: 130px;
	margin: 0;
	padding: 0;
}

#centerColumn {
	float: left;
	width: 600px;
	w\idth: 476px;
	margin-bottom:20px;
	margin-top: 0px;
	margin-right: 0px;
	margin-left: 2px;
	padding: 0;
}

#centerColumnSite {
	float: left;
	width: 601px;
	w\idth: 601px;
	margin-bottom:20px;
	margin-top: 0px;
	margin-right: 0px;
	margin-left: 2px;
	padding: 0;
	clear:right;
}

#rightColumn {
	float: left;
	display: inline;
	width: 130px;
	w\idth: 130px;
	margin: 0;
	margin-left:-2px;
	ma\rgin-left:2px;
	padding: 0;
}

  .naytthit01 {
	font-size: 11px;
	font-weight: bold;
	text-align: right;
	letter-spacing: 1px;
	color: #005BC7;
}
  .naytthit02 {
	font-size: 15px;
	font-weight: normal;
	background-color: #ccc;
	color: #fff;
padding-left: 5px;
 
}
  .naytthit03 {
	text-align: justify;
	padding: 4px;

}
  .naytthit04 {
	font-size: 10px;
	font-style: italic;
	text-align: right;
	padding: 2px;
}
 
.naytthit {
	font-size: 13px;
	font-weight: normal;
	height: 0px;
	color: #000;
	text-align: center;
	padding-top: 0px;
	background-color: #fff;
	font-family: Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif, Zawgyi-One;
	padding-bottom: 0px;
padding-left: 0px;
	border: 1px solid #43A6FF;
}
 
  .isi {
	padding: 2px;
	border: 1px solid #003399;
	background-color: #43A6FF;
	color: #000000;
 
}


.footer {
	height: 50px;
	font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif, Zawgyi-One;
	font-size: 10px;
	text-align: center;
	vertical-align: middle;
	color: #FFFFFF;
}
.footer a {
		color: #FFFFFF;
}
.ulang {
	border: 1px solid gray;
	background-color: #ffffff;
	color: #000000;
}
.naytthit001 td{
	padding: 2px;
}
h1 {
	font-size: 18px;
	color: #FFFFFF;
}
h1 a:link{
	color: #FFFFFF;
}
h1 a:hover {
	color: #FFFFFF;
	text-decoration: underline;
}
h2 {
	font-size: 12px;
	color: #FFFFFF;
}
 
</style>


<style type='text/css'>
#MainMenu 
{
	height:27px;
	background: #F1F1F9;
	margin:0;
	border-style:solid;
	border-color:#9AB6D2;
	border-top-width:0;
	border-right-width:0;
	border-bottom-width:0px;
	border-left-width:0;
 
}

#tab 
{
	margin:0;
	top:0;

}
#tab ul 
{
	margin:0;
	padding:0;
	list-style:none;
	float:center;
}
#tab li 
{
display:inline;
	float:center;
	margin:0 1px 0 0 ;
	padding:0;
}
#tab a 
{
	background: url("http://www.naytthit.com/bright_115.gif") no-repeat right top;
	margin:0;
	padding:0;
	text-decoration:none;
	border:0;
	display:block;
	float:left;
}
#tab a span 
{
	display:block;
	background:url("http://www.naytthit.com/bleft_115.gif") no-repeat left top;
	padding:0 4px 0 4px;
	font-family:Zawgyi-One, Arial, Helvetica, sans-serif;
	font-size:13;
	color:#000000;
	font-weight:normal;
	line-height:27px;
}
#tab a:hover,
#tab li.item_active a 
{
	background-position:right bottom;
	 
}
#tab a:hover span,
#tab li.item_active a span 
{
	background-position:left bottom;
	color:#003366;
	font-weight:normal;
	font-style:normal;
	text-decoration:none;

}



#firstStory {
	float: left;
	/*background-color: #001c44;*/
	background-color: #0a4518;
	color: #fff;
	width: 500px;
	margin-bottom:5px;
padding-left: 10px;
padding-top: 10px;
padding-bottom: 10px;
}

#firstStoryText {
	float: left;
	margin: 0;
	padding-left: 100px;
 
	padding-right: 100px;
	padding-top: 5px;
padding-bottom: 5px;
	width: 700px;	
	w\idth: 700px;
line-height:15px;
}

#firstStoryText a {
	color: #fff !important;
}

#firstStoryText a:hover {
	color: #fec006 !important;
}

#firstStoryText a {
	text-decoration: none !important;
}

#firstStoryCountry {
	float: left;
	margin: 0;
	color: #fec006;
	font-size: 130% !important;
	font-weight: normal;
	margin-bottom: 5px;
	padding:0px !important;	
 
}

#firstStoryCountry a {
	color: #fec006;
}

#firstStoryCountry a:hover {
	color: #fff;
}

#firstStoryDate {
	clear:left;
	margin-bottom:0;
	font-size:85%;
}

#centerColumn {
	float: left;
	width: 472px;
	w\idth: 476px;
	margin-bottom:20px;
	margin-top: 0px;
	margin-right: 0px;
	margin-left: 2px;
	padding: 0;
}










#extraStories {
	float: left;
	background-image: url(crisisgroupsource/siteImages/extraStoriesDivider.gif);
	background-repeat: repeat-y;
	margin-bottom:-30px;

}

#extraStory1 {
	float: left;
	width: 290px;

}
#extraStory2 {
	float: left;
	width: 300px;
	w\idth: 290px;
	margin-left: 8px;
}

#extraStories h3, p {
	margin:0;
	padding:0;
	padding-left:5px !important;
	padding-right:5px !important;
}

#extraStories h3, #extraStories a {
	color: #001c44;
	font-size: 100%;
	margin-bottom: 10px;
	text-decoration: none;
}

#extraStories a:hover {
	color: #fec006;
}

#extraStories p {
	margin-bottom: 6px;
}

.storyIntro {
	font-weight: normal;
font-size: 100%;
font-color: blue;
 
 #wrapper {
	width: 900px;
	margin: 0 auto;
	padding: 0;
	text-align: left;
  background-image: url(crisisgroupsource/siteImages/fauxColumns.gif); 
	background-repeat: repeat-y;

}

</style>
 
</head>
<!-- End head ??????????????????????????
 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 
 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888
-->
<body bgcolor="#ffffff" align="center" onLoad="javascript:changeImage()">

<div id="wrapper">
<div align="center">

<table  style="table-layout: fixed;" cellspacing="0" cellpadding="0" >

<colgroup span="3">

<col width="130"></col>
<col width="640"></col>
<col width="130"></col>
</colgroup>




<tr valign="top"><td colspan="3" class="ulang" bgcolor="#F1F1F9">
<!-- startေန႔သစ္လိုဂို-->
 <table width="900" cellspacing="0" cellpadding="0" style="table-layout: fixed;">
<tr><td bgcolor="#F1F1F9">
<table width="900"  cellspacing="0" cellpadding="0" style="table-layout: fixed;">

<tr valign="top"><td  align="center" bgcolor="#F1F1F9">  
 <img src='http://www.naytthit.com/Naytthit header latest2009.png'>

<!-- END ေန႔သစ္လိုဂို- ??????????????????????????
 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 
 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888
-->
 
<p style="text-align:right; font-size: 15; text-shadow: 0px  0 #0a4518;">
<script style="align:center; type="text/javascript"">
/*Current date script credit: 
JavaScript Kit (www.javascriptkit.com)
Over 200+ free scripts
*/
var mydate=new Date()
var year=mydate.getYear()
if (year < 1000)
year+=1900

var day=mydate.getDay()
var month=mydate.getMonth()
var daym=mydate.getDate()

if (daym<10)
daym="0"+daym

var dayarray=new Array ("Sunday","Monday","Tuesday","Wednesday","Thursday","Friday","Saturday")
var montharray=new Array
("January","February","March","April","May","June","July","August","September","October","November","December")
document.write("<small><font color='000000' face='Verdana'>"+dayarray[day]+", "+montharray[month]+" "+daym+", "+year+"</font></small>")
</script></div>
</td></tr>

<!-- START LEFTCOLUMN ??????????????????????????
 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 
 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888
-->
<tr valign="top"><td  align="center" bgcolor="#F1F1F9">  
 <div id='MainMenu' style="margin-left: 5">
<div id='tab' > 
<ul> 
<li class='item_active'>
<a href="http://www.naytthit.com/" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">

<span> မူလစာမ်က္ႏွာ</a></li>

<li><a href="http://www.naytthit.com/newsphptos/index.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">
<span>  သတင္း</span></a></li>
<li><a href="http://www.naytthit.com/articals/001.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">
<span> ေဆာင္းပါး</span></a></li>
<li><a href="http://www.naytthit.com/essay/index.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">
<span> အက္ေဆး</span></a></li>

<li><a href="http://www.naytthit.com/StoryandEssay/index.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">

<span> ၀တၳဳတို</span></a></li>

<li><a href="http://www.naytthit.com/poems/index.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">

<span> ကဗ်ာ</span></a></li>
<li><a href="http://www.naytthit.com/library/naytthit.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">
<span> ရသစာမ်က္ႏွာ</span></a></li>
<li><a href="http://www.naytthit.com/music.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">
<span> သီခ်င္းမ်ား</span></a></li>

<li><a href="http://www.naytthit.com/video/ved001.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">

<span> မွတ္တမ္းဗီြဒီယို</span></a></li>

<li><a href="http://www.naytthit.com/art/artgallery.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">
<span> ပန္းခ်ီို</span></a></li>

<li><a href="http://www.naytthit.com/otherlink/oth001.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">
<span> အျခားကြန္ယက္</span></a></li>
<li><a href="http://www.naytthit.com/otherlink/blogger.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">
<span> ျမန္မာဘေလာ့ဂ္</span></a></li>

<li><a href="http://www.naytthit.com/aboutus.html" style="text-shadow: 1px  0 #0a4518;">

<span> ေန႔သစ္အေၾကာင္း</span></a></li>

</ul>
 </div>
</td></tr>

</table>
</td>

</div>

</tr>

<tr valign="top"><td> 

<!-- START MIDDLECOLUMN ??????????????????????????
 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 
 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888 8888
-->

<!-- start   ၂၀၀၈-->    
            <table width="100%" height="1000px" cellspacing="1" cellpadding="1"   style="table-layout: fixed;"
align="center">

<tr valign="top"><td>
<script>
<!--
function doit(){
if (!window.print){
alert("You need NS4.x to use this print button!")
return
}
window.print()
}
//--></script>
<a href="javascript:doit()"><img src="http://www.naytthit.com/print.gif" border=0 align="right"></a>
<p style="text-align: center; font-size: 21px; text-shadow: 1px  0 #0a4518; color: blue; padding: 10"> 
<br>
<img src="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/1.jpg" width="400" height="149" border="0" align="center" hspace="15" />
<br><br><font color="green" size="3">
 </font> 

</p> 

<p style="margin-left: 570; margin-right:100">
<font color="green" size="2">စစ္အုပ္စု သက္တမ္းရွည္ေနသေရြ႕- ၈  <br>တိုက္ပြဲ၀င္ ရဲေဘာ္တဦး<br>
Monday, February 22, 2010
 </font></p> 
<br>






<p style="margin-left: 110; margin-right:105; text-shadow: 0px  0 black;color:;">
<img src="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/kk.jpg" width="334" height="273" border="0" align="right" hspace="15" />
<p style="margin-left: 110; margin-right:100">

နိဂံုး<br>

(၁) ၅၃ ရက္တိုက္ပြဲ ႏွစ္ ၃ဝ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေရး ျခစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္ၾကာတာနဲ႔အမွ် အမွတ္မွားတာ ေမ့က်န္ တာေတြ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ သမိုင္းမွတ္တမ္းတင္တဲ့ ဘက္ အေလးမကဲဘဲ ျပန္ေျပာင္းသတိရခ်က္ တခုအျဖစ္သာ သေဘာထားေစခ်င္ပါ တယ္။
<br><br>
တိုက္ပြဲႀကီးတခုလံုးမွာ ေအာက္ေျခမွ က်ေနာ္ေပါင္းစပ္ေပးခဲ့ တာက အစိတ္အပိုင္းေလးတခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိက ေသာ့ခ်က္ေန ရာမွာပါဝင္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ေကဒါေတြ ႏွစ္ ၃ဝ အတြင္းမွာ ကြယ္လြန္ကုန္ၾကပါၿပီ။ တခ်ဳိ႕ က ျပန္အဖမ္းခံရၿပီး ေထာင္ထဲမွာပဲ က်ဆံုးကုန္ခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔ ေရးမသြားႏိုင္ၾကပါ။
<br><br>
(၂) ၅၃ ရက္ တိုက္ပြဲအတြင္း က်ဆံုးသြားခဲ့သူေတြေရာ ေနာက္ပိုင္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ရင္း က်ဆံုးသြားၾကတဲ့ ကြၽန္းရဲေဘာ္ ေတြထဲမွာပါ၊ ကြၽန္းကာလ အယူအဆ ၃ မ်ဳိးကို သီးျခားစီ ကိုယ္စားျပဳခဲ့သူေတြခ်ည္းပါ။ ဒီမွာေတြ႔ရတာက လမ္းစဥ္အယူအဆ ဘယ္ ေလာက္ပဲကြဲကြဲ၊ အရင္းခံ မူႏွစ္ခ်က္ကို လက္မလႊတ္သမွ် ကိုယ္စီ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ႏိုင္တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးကို အလုပ္အေကြၽးျပဳႏိုင္တယ္ … ဆိုတာပါပဲ၊ ဒီႏွစ္ခ်က္ကေတာ့ 
<br><br>

(၁) ပါတီကို ယံုၾကည္ရမယ္။ <br>
(၂) ျပည္သူကို ယံုၾကည္ရမယ္ … ဆိုတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။<br>
(၃) ေရးႏိုင္သူ ေပါင္းစပ္ႏိုင္သူေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစုက ဒီမိုကေရစီဆိတ္သုဥ္းတဲ့ေနရာမွာ ရွိေနၾက တယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ကြၽန္းရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ကြၽန္းမွာအတူေနခဲ့ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ မဟာမိတ္ေတြပါ။ သူတို႔ေရးႏိုင္လာတဲ့တေန႔မွာ ဒီ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီး အေတာ္အတန္ ျပည့္စံုသြားႏိုင္ပါတယ္။<br>
ေရးႏိုင္မယ့္တေန႔ကို ေစာင့္ႀကိဳၾကပါစို႔။ ။




<br><br>
က်ေနာ္တို႔ေခတ္မွာ ‘ဘြန္း’ ဒီေခတ္က်ေတာ့ ‘၄ဝ၁’
<br><br>

(၁) 
<br><br>
ေနရာက အင္းစိန္ေထာင္ အေဆာင္ ၄
အခ်ိန္က ညေနေစာင္းမွာ

<br><br>
အခန္းထဲမွာ လူ ၃ဝ ေက်ာ္ခန္႔ရွိတယ္။ ထမင္းစားၿပီး တန္းပိတ္ လူစစ္သြားတာလည္း ၾကာလွၿပီ။ တေတာက္ေတာက္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ ေနမိတာ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ ရွိမွန္းမသိ။ အသံေတြ တျဖည္းျဖည္း စဲသြားစ။ တခ်ဳိ႕နီးစပ္ရာ ခုတင္ခ်င္း ‘တြတ္’ထိုးေနတာပဲ က်န္ေတာ့ တယ္။ တခ်ဳိ႕အိပ္ၾကၿပီ။

<br><br>
ေသခ်ာတာ တခုပဲရွိတယ္။ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားလုပ္ေနတာ က်ေနာ္တေယာက္တည္း။ ကုလားဝါဒါ ေအးသိန္း ေရခ်ဳိးကန္ေဘး သရက္ ပင္ရိပ္က ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ က်ေနာ္သိတယ္။ က်ေနာ့္ခ်ိန္ဆခ်က္ မၿပီးျပတ္ေသး။ လိုအပ္မယ့္ အခ်က္အလက္ေတြ ျဖည့္ဆည္းေန ဆဲ။ ဘာေျပာမယ္ဆိုတာက ရွင္းၿပီးသား။ ထိထိမိမိ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္ဆိုတာလဲ စိတ္ခ်သြားခဲ့ၿပီ။ 
ဘယ္လုိေျပာမလဲဆိုတာၾကေတာ့ တံု႔ဆေနမိတယ္။ 
<br><br>

က်ေနာ္က လူတေယာက္ကို နင္ပဲ ငဆေျပာရမွာ အားနာေလ့ရွိတယ္။ မေျပာမျဖစ္ ေျပာရရင္လည္း အသံတုန္ တတ္တယ္။ အေသး စိတ္အပိုင္းေတြကေတာ့ ေရာက္ရားပဲေပါ့။ ေျပာရဆိုရ ရင္ဆိုင္ရမွာက ဒီေန႔ (ကို--) ရဲ႕ ပံုစံအတိုင္း ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မယ္။ သူတို႔ ရည္ ရြယ္ခ်က္ သိၿပီးသားဆိုေတာ့ သိပ္တိမ္းေစာင္းစရာ မရွိ။

<br><br>
(၂)
<br><br>
ေန႔ခင္းက အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားေနမိတယ္။

<br><br>
နံက္စာ ထမင္းစားၿပီးခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔အခန္း အစုေလးရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ (စိန္--) ကို ေခၚထုတ္သြားၾကတယ္။ လာေခၚပံုက ေဖာ္ေဖာ္ ေရြေရြ၊ ေစာင္အုပ္သြားပံုက သာသာၾကည္ၾကည္၊ အျပစ္တခုခုေၾကာင့္ ေခၚထုတ္ပံုမ်ဳိး မဟုတ္။ 

<br><br>
သိၾကတဲ့အတိုင္း ကြၽန္းျပန္ေတြဆိုေတာ့ ေထာင္မႉး ေက်ာ္မင္း ဦးစီးတဲ့ ဝါဒါေတြက အလစ္မေပး တျခား လူခံအက်ဥ္းသားေတြလည္း မွာထားၿပီးသား။ “ဒီေကာင္ေတြအနား မကပ္ၾကနဲ႔၊ ဓာတ္လိုက္သြားမယ္၊ ေတြ႔တာနဲ႔ တိုက္ထဲ ပို႔ပစ္မယ္”ဆိုတဲ့ ႀကိမ္းဝါးသံေတြ တၾကား တည္း ၾကားေနရတယ္။

<br><br>
သူတို႔တေတြ ေရခ်ဳိးဆင္းဖို႔ က်ေနာ္တို႔အခန္းေရွ႕ကျဖတ္သြားတဲ့အခါ ဝါဒါေတြ ေရွ႕ေနာက္ပိတ္ၿပီး ေခၚသြားတာေတြ႔ရတယ္။ ျပံဳးၿဖီးၿဖီး မ်က္ႏွာေတြကို တဖက္လႊဲထားၾကရတယ္။

<br><br>
က်ေနာ္တို႔ အခန္းေတြကိုေတာ့ ေရကန္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဘက္ သံတိုင္ေပါက္ေတြက မၾကည့္ဖို႔ သတိေပးထားတယ္။ ဝါဒါတေယာက္ လည္း အနီးကပ္ လာႀကီးၾကပ္ေလ့ရွိတယ္။ (ရ႐ိုးလား ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္ၾကတယ္။) ဒါ့အျပင္ အထက္ခန္း၊ ေဘးခန္းေတြနဲ႔ စာအဆက္အသြယ္က မျပတ္။
<br><br>

(၃)

<br><br>
က်ေနာ္တို႔ကို ကြၽန္းကျပန္ပို႔လိုက္ေတာ့ ဆိပ္ကမ္းကေန ဟီးႏိုးကားႀကီးေတြနဲ႔ တင္ေခၚလာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ လူ ၃ဝ ေက်ာ္အသုတ္ က ကြၽန္းမွထြက္စဥ္ ေနာက္ဆံုးသေဘၤာေပၚတင္ခဲ့ၾကတဲ့ အသုတ္ျဖစ္ၿပီး ဘူးထဲသြင္းေတာ့ ပထမဆံုးျဖစ္ခဲ့တယ္။ 
<br><br>

ဘူးထဲသြင္းၿပီးတဲ့ေနာက္ ပံုစံထိုင္မေပးၾကလို႔ ပံုစံျပခံၾကရပါတယ္။ တဦးကို ဝါဒါ ၂ ေယာက္က် ညႇပ္၊ ခ်ဳပ္၊ ဆဲဆို ထိုးႀကိတ္ကာ (မ်က္ ႏွာေစာင္ အုပ္လ်က္) တံခါးတခ်ပ္ေက်ာ္ ေခၚသြင္းတာ ခံလိုက္ၾကရတယ္။ တေနရာမွာ စု အထိုင္ခိုင္းထားတယ္။ ေဘးနားမွာလည္း ရဲ ေဘာ္ေတြ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ေရာက္လာသံၾကားရတယ္။

<br><br>
ေဘးမွာေတာ့ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ဝါဒါေတြက ဝိုင္းထားတယ္။ အနီးကပ္ အယ္လ္ေဇးရွင္းေခြးႀကီးေတြရဲ႕ အီသံ ေဟာင္သံေတြ ၾကားေနရတယ္။ စိတ္မထင္ရင္ မထင္သလို ေျခနဲ႔ကန္ လက္သီးနဲ႔ဝင္ထိုး လုပ္တာလည္း ခံေနၾကရတယ္။
<br><br>

အ႐ိုက္ခံလိုက္ရလို႔ နံ႐ိုးက်ဳိးကာ တံုးလံုးႀကီးလဲေနတဲ့ ေလထီး ဗိုလ္အုန္းေမာင္ရဲ႕ ညည္းသံကို ၾကားေနရတယ္။ ဘာမွလည္း မတတ္ ႏိုင္၊ ဘာလုပ္ရမွန္းလည္း မသိေတာ့။
<br><br>

၁၅ မိနစ္ေလာက္ၾကာ ေအာင္ႏွိပ္စက္ၿပီးမွ လူတဦးခ်င္း နာမည္ေခၚပါတယ္။ အေခၚခံရသူက လက္ေထာင္ျပရၿပီး ေနာက္ သူ႔ကို ေခၚ သြားသံၾကားရတယ္။ က်ေနာ့္နာမည္ ေခၚသံၾကားလို႔ လက္ေထာင္ျပလိုက္တယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ေခၚလာၿပီး အ ခန္းတခန္းထဲကို ေစာင္ခြာေပးလိုက္ကာ ထိုးသြင္းလိုက္တယ္။

<br><br>
မိုးမလင္း ေမွာင္မိုက္ဆဲအခ်ိန္ျဖစ္ေပမယ့္ ေဖ်ာ့ေတာ့ေတာ့ ဖန္သီးေရာင္ေၾကာင့္ အခန္းထဲ ဘယ္သူမွမရွိေၾကာင္း သိလိုက္ရတယ္။ ခ ဏေနေတာ့ ေျခသံေတြၾကားရၿပီး ေသာ့ဖြင့္လိုက္ကာ ေနာက္ထပ္တေယာက္ ဒလိမ့္ေခါက္ေကြး ေရာက္လာပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို ျမင္တာနဲ႔ ကြၽမ္းႏွစ္ပတ္ေလာက္ထိုးၿပီး က်ေနာ့္ဆီ ေျပးလာတယ္။ 
<br><br>
“ဝမ္းသာလိုက္တာ” တဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ “ခင္ဗ်ားနဲ႔အတူ ေနရမွာမို႔ေပါ့” တဲ့။ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က အဲဒီေလာက္ခ်စ္ၾကတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ။ သူကေတာ့ ရဲေဘာ္ ေအာင္ေဘာ္ပါ။

<br><br>
ေနာက္ေတာ့ သူ႔အဖြဲ႔ကိုယ့္အဖြဲ႔ သူ႔ပါတီကိုယ့္ပါတီကလူေတြ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ေရာက္လာကာ လူျပည့္သြားပါေတာ့တယ္။ လူ ျပည့္တာနဲ႔ အေဆာင္မႉး ေက်ာ္မင္းနဲ႔ ဝါဒါတသိုက္ေရာက္လာၿပီး ေထာင္ စည္းကမ္းေတြ လက္ခ်ာ႐ိုက္ပါေတာ့တယ္။ 

<br><br>
သူတို႔ ျပန္ထြက္သြားမွ ကိုေအာင္ေဘာ္က “ဒီေကာင့္ အေဆာင္ေနရတာ ေခ်ာင္မယ့္ပံု မရွိဘူး။ က်ေနာ္တို႔ကို အထိုင္ခိုင္းထားၿပီး သူ တို႔က ဝိုင္းထားခ်ိန္မွာ ဝါဒါေတြက တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ဝင္႐ိုက္ေနတာ က်ေနာ္က ျမင္ေနရတယ္။ က်ေနာ့္ကို အုပ္ထားတဲ့ေစာင္ က အေပါက္ႀကီးနဲ႔ဗ်။ ဗိုလ္အုန္းေမာင္ကို ႐ိုက္ခ်လိုက္တာလည္း ျမင္ရတယ္။ တခ်က္တခ်က္ “မလုပ္နဲ႔ မလုပ္နဲ႔ လက္လြန္ကုန္မယ္” လို႔ အရာရွိပိုင္းက ေအာ္သံေတြ ၾကားရတယ္ မဟုတ္လား?။ အဲဒါက သႀကၤန္တြင္း မပက္ၾကနဲ႔ မပက္ၾကနဲ႔လို႔ေအာ္တဲ့ လူႀကီးေတြရဲ႕ အသံမ်ဳိး။

<br><br>
တကယ္က သူတို႔ လက္ညႇိဳးထိုးျပတဲ့သူေတြကို ဝင္႐ိုက္ၾကရတာပဲ။ စစ္ယူနီေဖာင္းနဲ႔ အေကာင္ေတြလည္းပါတယ္။ ခုနတုန္းက ေထာင္ မႉးဆိုရင္ “ေဟ့ ေတာ္ၿပီ၊ ေတာ္ၿပီ ရပ္လိုက္ေတာ့” လို႔ ေအာ္ၿပီးတာနဲ႔ သူ ကိုယ္တိုင္ ဝင္ၿပီးကန္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ပဲ။ က်ေနာ္တို႔အေပၚ မီး ေမာင္းႀကီးေတြ ဝိုင္းထိုးထားေတာ့ ရွင္းရွင္းႀကီး ျမင္ေနရတယ္”

<br><br>
(စကားခ်ပ္- အထက္အညာေထာင္ေတြကေန ကြၽန္းအပို႔ခံရတဲ့သူေတြဟာ အင္းစိန္ေထာင္က ေထာင္မွဴး ေထာင္ပိုင္ ဝါဒါေတြနဲ႔ မ ဆက္ဆံခဲ့ၾကရဘူးပါ။ MI ကိုင္တဲ့ တြဲဖက္ေထာင္ကေန တိုက္႐ိုက္ သေဘၤာေပၚ တက္ခဲ့ၾကရလို႔ပါ)
<br><br>

သူက ေျပာရင္းေျပာရင္းက က်ိတ္မႏိုင္ခဲမရ ျဖစ္ေနပံုရပါတယ္။ ဗိုလ္အုန္းေမာင္ အ႐ိုက္ခံရလို႔ ညည္းညဴေနစဥ္မွာ က်ေနာ္တို႔ တခုခု ထလုပ္သင့္တယ္၊ အနိမ့္ဆံုး‘ေႂကြးေၾကာ္သံ’ တိုင္သင့္တယ္။ ခုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ညံ့ရာက်သြားၿပီလို႔ ေျပာပါတယ္။

<br><br>
“AB ဒီစမ္းသပ္မႈမွာ က်ေနာ္တို႔ တာဝန္မေက်လိုက္ဘူး။ ထားလိုက္ေတာ့ … ေနာက္ပြဲႀကီးပြဲေကာင္းေတြ လာႏိုင္ပါေသးတယ္”လို႔ က်ေနာ္က ျပန္ေျပာမိပါတယ္။

<br><br>
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေခတ္နဲ႔စာရင္ေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ တေယာက္ တကုတင္ အိပ္ၾကရတယ္။ လူစစ္တဲ့အခါ ေထာင္ မွဴးစကားေျပာတဲ့အခါ ပံုစံ ထိုင္မေပးရ။ မ်က္စိေနာက္ေအာင္လုပ္မေနရင္ ရတယ္။ သူတို႔ျမင္သာတဲ့ေနရာမွာ ရပ္ခ်င္ရပ္။ ထိုင္ခ်င္ ထိုင္ေနရတယ္။ အိမ္သာထဲက လူကလည္း “ဒီမွာ တေယာက္ရွိတယ္” လို႔ ျဖည့္ေျပာလိုက္ရင္ ၿပီးတယ္။

<br><br>
သို႔ေသာ္ ေထာင္ဆိုတာ ေထာင္ပဲေလ။ တခါ စစ္ဘီလူးေတြ အာဏာသိမ္းထားတဲ့ကာလပဲမို႔ ဆုေပးတာ မရွိ။ ဒဏ္ေပးတာပဲ ရွိပါတယ္။ ေန႔စဥ္လို ဘဝမေမ့ေအာင္ ဆဲလိုက္ ဆိုလိုက္ အျပစ္က်ဴးလြန္တယ္ထင္ရင္ သတိေပးတာ ေရခ်ဳိးပိတ္တာ တိုက္ထဲပို႔တာ … စသည္ ေတြ ေၾကာင့္ ေနခ်င္စရာ မေကာင္းလွပါ။
<br><br>

ေရခ်ဳိးရတာက တပတ္တခါ အဝတ္ေလွ်ာ္တာအပါ နာရီဝက္ပဲ ခြင့္ျပဳတယ္။ ကြၽန္းမွာ ေရခ်ဳိးရတာနဲ႔ေတာ့ ကြာပါဘိ။ တေယာက္ စည္း ကမ္းခ်ဳိးေဖာက္တာေတြ႔ရင္ တခန္းလံုး တလမွ ၂ လအထိ ေရခ်ဳိးပိတ္တတ္တာက ရွိေသး။ 
<br><br>

တာဝန္ခံဝါဒါက တလလို႔ ေၾကညာသြားၿပီးမွ ေထာင္မွဴးလာတဲ့အခါ ႀကိမ္းရင္းေမာင္းရင္းက ၂ လ ျဖစ္သြားတာလည္း ၾကံဳခဲ့ရတယ္။ ဒီေတာ့ တခ်ဳိ႕လူညစ္ပတ္ေတြ ကိုယ္ေပၚ အေကာင္ႀကီးႀကီး ဝဝဖီးဖီး သန္းေၾကးမေတြ ကပ္ၿငိလာပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူ႔ ေၾကာင့္ ဘယ္အဖြဲ႔ေၾကာင့္လို႔ မျငဴစူၾက။ တခန္းလံုးဒဏ္ခံရေပမယ့္ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈနဲ႔ ျပႆနာ မလုပ္ခဲ့ၾက။

<br><br>
ကာလတခုျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးၾကတဲ့ေနာက္ တရက္မွာေတာ့ တခန္းလံုး လူကုန္ အျပင္ထုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အေဆာင္ရဲ႕ ေရွ႕အဖီထဲ မွာ ထိုင္ၾကရပါတယ္။ ယခင္ ထမင္းစားခန္းပါ။ ထိုင္ခံုရွည္ စားပြဲရွည္ေတြရွိတယ္။ အားလံုးထိုင္ေနစဥ္ MI နဲ႔ ေထာင္မွဴးအပါ အမႈ ထမ္းတခ်ဳိ႕ေရာက္လာၿပီး စာရြက္ေတြ ခဲတံေတြ ထုတ္ေပးပါတယ္။ စာေမးပြဲ အေျဖခိုင္းတာပါ။ ေမးခြန္း ၁၁ ခု ေျဖရပါတယ္။ မွတ္မိ သေလာက္ …
<br><br>

ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအေပၚ အျမင္၊ ၄၈ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲအေပၚ သေဘာထား၊ ျဖဳတ္ ထုတ္ သတ္ ကိစၥ၊ ေနာက္ အလံနီပါတီ၊ ဦးႏုရဲ႕ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီပါတီ၊ မလညပ ပမညတ တို႔နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သေဘာထားမ်ား။

<br><br>
ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းေတြမွာေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ၊ မဆလ၊ အညမည သေဘာတရား၊ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝါဒအေပၚ သေဘာထားမ်ား စသည္ ပါ ပါတယ္။

<br><br>
“အင္း … စာေမးပြဲ ေျဖရမွာေၾကာက္လို႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ပါတယ္၊ ေျဖလိုက္ရတဲ့ စာေမးပြဲၿပီးတယ္ကို မရွိဘူး” … ဒါက AB (ကိုေအာင္ ေဘာ္) ရဲ႕ ေအာက္ကလိအာ အသံ … က်န္တဲ့သူေတြက ျပံဳးလိုက္ၾကၿပီး MI တင္လွတို႔ ႏႈတ္ခမ္းစူေနပါတယ္။ (တကယ္က ကိုေအာင္ ေဘာ္ဟာ စာႀကိဳးစားၿပီး စာေတာ္သူ ေက်ာင္းသားတေယာက္ပါ။ စာေမးပြဲေၾကာက္သူ မဟုတ္)


<br><br>
က်ေနာ္က တိုတိုရွင္းရွင္း ျပတ္ျပတ္ေျဖခ်လိုက္ၿပီး အခန္းထဲ ျပန္ဝင္လာပါတယ္။ AB ကေတာ့ ဂုဏ္ထူးေတြ ထြက္ေအာင္မ်ားေျဖေန သလား မသိ။ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မၿပီး။ တျခား အဖြဲ႔အစည္းေတြက အသက္ႀကီးႀကီး လူႀကီးေတြလည္း လက္ေတြ႔ေနၾကဟန္တူတယ္။ အ ေတြ႔အၾကံဳကမ်ားေတာ့ ေျပာစရာေတြ မ်ားပံုပဲ။ အခ်ိန္ကလည္း ကန္႔သတ္မထား။

<br><br>
ေနာက္မွ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ျပန္ဝင္လာၾကတယ္။ သူ႔အစု ကိုယ့္အစု က်ိတ္က်ိတ္ က်ိတ္က်ိတ္နဲ႔ ေျပာၾကရျပန္တယ္။ အျပန္အ လွန္ စိစစ္ၾကပါတယ္။ အားရမိတာလည္း ရွိ၊ ဆင္ေဝွ႔ရန္ေရွာင္ ေျဖခဲ့ၾကတာေတြ လည္း ေတြ႔ရတယ္။

<br><br>
တခ်ဳိ႕က မ်က္စိထဲၾကည့္မရတဲ့ တျခားပါတီေတြအေပၚ ဖိေရးလာတာရွိခဲ့တယ္။ ဦးႏုက်ေတာ့ သူ အစိုးရ ျဖစ္စဥ္ကလည္း တေလွ်ာက္ လံုးခံလာၾကရလို႔ ႏွိပ္ႏွိပ္နယ္နယ္ ေျဖလာခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေတြကို တခန္းနဲ႔တခန္း ဖလွယ္ၾကည့္ၾကတယ္။ ေနာက္ပိုင္း တျခားအခန္းမွ ကိုဉာဏ္ဝင္း (ရကသ) ဆီက ေဝဖန္ေရး ေရာက္လာတယ္။

<br><br>
“ရန္သူကိုပဲ တိုက္ရမယ္။ မိတ္ေဆြမရွိ တပ္ေပါင္းစုမရွိ ျဖစ္သြားေအာင္ ဘဝတူပါတီေတြကို ကိုယ္က ဦးေဆာင္ဖြင့္ခ်ရင္ မွားတယ္”တဲ့။ က်ေနာ္က မဆလ ကို ခပ္ျပတ္ျပတ္တိုက္ခဲ့တာအတြက္ ဂုဏ္ယူမိတယ္။ 
<br><br>

ဦးႏုက်ေတာ့ ေဖာက္ျပန္တဲ့ လက္ယာအစိုးရတခုကို ကိုယ္စားျပဳဖူးသူ၊ ယခု နယ္ခ်ဲ႕ ေနာက္လိုက္ျဖစ္သြားၿပီလို႔ ေျဖခဲ့တာမွန္တယ္ ထင္ေၾကာင္း။ အလံနီပါတီဟာ ဗကပ ကို ပခံုးခ်င္းယွဥ္ၿပီး ပစၥည္းမဲ့ပါတီလို႔ သူ႔ကိုယ္သူ သတ္မွတ္ထားေပမယ့္ တကယ္က ဓနရွင္ ေပါက္စ ပါတီပဲလို႔ ေျဖလာခဲ့တာေတာ့ မွားတယ္ဆိုရင္လည္း မွားတယ္ေပါ့ဗ်ာ … လို႔ သတင္းပို႔လိုက္ပါတယ္။

<br><br>
စာေမးပြဲေျဖအၿပီး မၾကာမီ ပထမ အသုတ္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အထဲက လူႀကီးပိုင္းတခ်ဳိ႕ (ဆရာ ရာဂ်န္၊ ဦးျမသန္းတင့္ … စသည္) ပါ သြားပါတယ္။ သတင္းစာလာျပလို႔ သိရတာပါ။ ျဖတ္သန္းမႈကိုယ္စီ ရွိခဲ့ၾကၿပီျဖစ္လို႔ ရန္သူ႔ အထာကို သိၾကပါတယ္။ ထြက္သြားတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြအေပၚ ဘာမွ သံသယ မရွိၾက။

<br><br>
အခ်ိန္တခ်ဳိ႕ ျဖတ္သန္းၾကၿပီးတဲ့ေနာက္ …
<br><br>
ခု က်ေနာ္တို႔ အစုေခါင္းေဆာင္ကို ေခၚထုတ္သြားၾကျပန္ၿပီ။ ဆန္းေတာ့ ဆန္းတယ္၊ တေနကုန္ စိတ္ေတြက ဒီအေပၚမွာပဲ ေရာက္ ေနမိတယ္။

<br><br>
က်ေနာ္တို႔ ထမင္းစားအၿပီး ညေနေစာင္းမွ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ေပၚလာပါေတာ့တယ္။ ေစာင္ကို အေဆာင္ မဝင္ခင္ကတည္းက ျဖဳတ္ ေပးလိုက္ပံုရတယ္။ စီးကရက္ ပါးစပ္မွာခဲလို႔၊ ပါးစပ္ကလည္း ကြမ္းေလးျမံဳ႕လို႔ …။
<br><br>

“ကဲ … ဆိုစမ္းပါဦး၊ ကိစၥက? ”
<br><br>

“ဦးျမတို႔ ကိုဘခက္တို႔က ေခၚေတြ႔တာေလ၊ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြလည္းပါတယ္။ ျဖဳတ္ ထုတ္ သတ္ ကိစၥ၊ တ႐ုတ္ျပည္ထဲမွာ သခင္သန္းၿမိဳင္ကို သခင္ဗသိန္းတင္တို႔က အေရးယူလိုက္တဲ့ ကိစၥ၊ အေရွ႕ေျမာက္ စစ္ေဒသ ဆိုတာလည္း တ႐ုတ္ေတြဝင္တိုက္ေပး ေနလို႔ ဒီေလာက္ ႀကီးက်ယ္လာတာလို႔လည္း ေျပာတယ္”

<br><br>
“ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ား ဘယ္လို တံု႔ျပန္ခဲ့သလဲ”

<br><br>
“ဟင့္အင္း … နားပဲ ေထာင္ေနလိုက္တယ္၊ သိခ်င္တာေပၚရင္ ေမးၾကည့္တာေတာ့ ရွိတယ္။ သူတို႔ ၃ ေယာက္က တေယာက္ၿပီးတ ေယာက္ အဆက္မျပတ္ ေျပာေနၾကတာဗ်”

<br><br>
ေဒါပြေနၿပီျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တို႔တေတြက တေယာက္တေပါက္ ဝိုင္းေဝဖန္ၾကပါတယ္။ 

<br><br>
“ဒီ သစၥာေဖာက္ေတြက ေကြၽးတာေတြ ခင္ဗ်ား စားလာတယ္။ ေဆးလိပ္ေသာက္ ကြမ္းစားလာတယ္။ ခင္ဗ်ား မရွက္ဘူးလား”… စ သည္။

<br><br>
တကယ္က သူဟာ ရဲေဘာ္ေကာင္း တေယာက္ပါ။ ၿမိဳ႕ေနဆင္းရဲသား လက္လုပ္လက္စား အလုပ္သမား တေယာက္ ျဖစ္တယ္။ ျမစ္ ဖ်ားတိုင္းနဲ႔ အဆက္ရခဲ့ၿပီး ပါတီဝင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူ႔အား နည္းခ်က္က ႏိုင္ငံေရးေရခ်ိန္နဲ႔ စာေပယဥ္ေက်းမႈေရခ်ိန္နိမ့္တာ ျဖစ္တယ္။ ႐ိုး ႐ိုးအအ ဆိုေတာ့ တံု႔ျပန္ႏိုင္စြမ္းမရွိ ျဖစ္သြားပံုရပါတယ္။ 

<br><br>
သူ႔အကိုက အာဇာနည္ ရဲေဘာ္တဦးျဖစ္လို႔ ရဲေဘာ္ေတြက ခ်စ္ၾကခင္ၾကပါတယ္။ ေပ်ာ္တတ္ရႊင္တတ္သူမို႔ သူ႔နာမည္ေရွ႕မွာ ‘စိန္’ တပ္ ေခၚၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီတခ်ီမွာေတာ့ မညႇာႏိုင္ၾကေတာ့ပါဘူး။ သူလည္း အေတာ္စိတ္ညစ္သြားၿပီး သူ မွားေၾကာင္း ဝန္ခံပါတယ္။

<br><br>
ေနာက္ သူက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း တင္ျပေတာင္းဆိုလာပါတယ္။ သူဟာ အခန္းအစုေခါင္းေဆာင္ေနရာနဲ႔ မတန္ပါ။ ေခါင္းမေဆာင္ႏိုင္ပါ၊ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ပါလို႔ သူ႔တာဝန္ကို ထိုးအပ္ပါတယ္။ က်ေနာ္က ျငင္းပါတယ္။ “ဆက္လုပ္၊ ဝန္းရံမယ္” … ေပါ့။
<br><br>

ဒါေပမယ့္ က်န္ရဲေဘာ္ေတြကလည္း “စိန္-- နဲ႔ မျဖစ္ပါဘူး၊ ခင္ဗ်ားပဲ ေခါင္းေဆာင္ပါ” လို႔ ဝိုင္းေတာင္းဆိုတာနဲ႔ လက္ခံလိုက္ရပါတယ္။

<br><br>
သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။ “သူတို႔က ခင္ဗ်ားတို႔ အခန္းထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ရဲေဘာ္ေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲ၊ ဘယ္သူေတြလဲေမးတာနဲ႔ တေယာက္စီအေၾကာင္း မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ရတယ္။ ခင္ဗ်ား အေၾကာင္း အားႀကီး ေမးတယ္။ နက္ဖန္ ခင္ဗ်ားကို ေခၚေတြ႔လိမ့္မယ္ ထင္ တယ္” … တဲ့။

<br><br>
နက္ဖန္ လာေခၚရင္ ငါ ဘာေျပာမလဲ? ဘယ္လိုထိုးႏွက္တိုက္ခိုက္ရမလဲ? … ဒီ ေမးခြန္းေတြက က်ေနာ့္ကို တရစပ္ လမ္းေလွ်ာက္ခိုင္း ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

<br><br>
“ေဟ့ မင္းမအိပ္ေသးဘူးလား? ဘယ္အခ်ိန္ရွိၿပီလဲ? အိပ္ေတာ့ …”
<br><br>

ဝါဒါ ေအးသိန္း ဘယ္အခ်ိန္က သံတန္းနား ေရာက္ေနတယ္ မသိ။
<br><br>

က်ေနာ္ ျပံဳးခ်င္သလိုလို ျဖစ္သြားမိတယ္။ ပဲခူး႐ိုးမမွာ ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့အေၾကာင္းခ်င္းတေတြ သိထားၿပီးမို႔ပါ။ ရည္းစားလုဘက္ ႏွစ္ေယာက္ ဒီေနရာမွာေတာ့ တေလွထဲစီး တခရီးတည္း သြားေနၾကပါလား။
<br><br>
(၄)
<br><br>

နံနက္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ၿပီးတာနဲ႔ ရဲေဘာ္ေတြ ဝိုင္းဖြဲ႔လိုက္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္က လာေခၚလို႔ ေတြ႔ျဖစ္ၾကရင္ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ မယ္၊ ဘာေတြ … ဘာေတြ ေျပာမယ္။ ညေန ျပန္မေရာက္လာရင္ အဲဒါေတြေျပာလို႔ပဲဆိုတာ မွတ္ထားၾကပါ … လို႔ မွာထားပါတယ္။
<br><br>

တြက္ထားတဲ့အတိုင္း နံနက္စာစားၿပီးခ်ိန္ လာေခၚပါတယ္။ အင္းစိန္ေထာင္ကို က်ေနာ္ မကြၽမ္းပါ၊ ေစာင္ကလည္း အုပ္ထားေလေတာ့ ဘယ္ေခၚသြားလို႔ ေခၚသြားတယ္မသိ။ ေစာင္ဖြင့္ေပးလိုက္မွ တထပ္တိုက္ကေလးေရွ႕ တံခါးဝမွာေရာက္ေနေၾကာင္း သတိျပဳမိေတာ့ တယ္။ 

<br><br>

အေပါက္ဝေဘး ပုဏၰားကြယ္အခန္းရွိ စားပြဲတလံုးေဘးမွာ လူႏွစ္ေယာက္ ထိုင္ေနပါတယ္။ (MI ေတြပဲ ျဖစ္မယ္) စားပြဲေပၚမွာ ဘာ ပစၥည္း တင္ထားတယ္ မသိ။ ကဒ္ထူျပားတခ်ပ္ေထာင္ၿပီး ကြယ္ထားပါတယ္။ (ေနာက္မွ သိရတာက အသံဖမ္း ရီေကာ္ဒါ တင္ထား တာဆိုပဲ)

<br><br>
အခန္းထဲဝင္လိုက္ေတာ့ အျပံဳးကိုယ္စီနဲ႔ လူႏွစ္ေယာက္ မတ္တပ္ရပ္ႀကိဳေနပါတယ္။ ဘယ္ဘက္ စားပြဲေဘးမွာ ရပ္ေနသူကို (မေတြ႔ဖူး ေပမယ့္) ျမင္ျမင္ခ်င္း သိလိုက္ပါတယ္။ ဘခက္ပဲ။ တျခား စားပြဲတလံုးမွာေတာ့ (ၾကည့္ရတာ) ပီကင္းျပန္ တင္ရွိန္ပဲ ျဖစ္ေလာက္တယ္။

<br><br>
ကြာျခားခ်က္ကေတာ့ ဘခက္က ဘီလူးမ်က္ႏွာနဲ႔ေမာက္မာၿပီး လူရည္လည္တဲ့ပံု၊ တင္ရွိန္က်ေတာ့ မ်က္ႏွာ မထားတတ္တဲ့ ပံု။ သိပ္ တက္တက္ႂကြႂကြ မရွိ၊ မတတ္သာလို႔ ဟန္ေဆာင္ျပံဳးေနပံု ရတယ္။

<br><br>
“က်ေနာ္က ရဲေဘာ္ ဘခက္၊ သူက ပီကင္းျပန္ ဗိုလ္တင္ရွိန္ပါ”
<br><br>

က်ေနာ္ ျပံဳးခ်င္သလိုလို ျဖစ္သြားမိတယ္။ ပဲခူး႐ိုးမမွာ ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့အေၾကာင္းခ်င္းတေတြ သိထားၿပီးမို႔ပါ။ ရည္းစားလုဘက္ ႏွစ္ေယာက္ ဒီေနရာမွာေတာ့ တေလွထဲစီး တခရီးတည္း သြားေနၾကပါလား။
<br><br>

ဘခက္က အင္မတန္မွ လႈိက္လွဲတဲ့ပံုစံနဲ႔ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ဖို႔ လက္ကမ္းလာပါတယ္။ က်ေနာ္က ကျပာကယာ လက္ႏွစ္ဖက္ ေနာက္ ပစ္ထားလိုက္တယ္။ သူကလည္း လူပါး အေျခအေနကို တမဟုတ္ခ်င္း ျပန္ထိန္္း လိုက္တဲ့အေနနဲ႔ …

<br><br>
“ကဲ ထိုင္ဗ်ဳိ႕၊ နားဦးဗ်ာ … ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာၾကတာေပါ့” လို႔ ေျပာပါတယ္။
<br><br>

“ကဲ ေဆးလိပ္ေသာက္ဗ်ာ” (က်ေနာ္ မေသာက္တတ္ဘူး)

<br><br>
“ကြမ္းေရာ” (မစားပါဘူး)

<br><br>
“ဒီလိုဆို လက္ဖက္ရည္ေသာက္ … မုန္႔စားေပါ့” <br>
(ေၾသာ္ … ခက္ပါၿပီ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ေကြၽးတာေမြးတာ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ အစကတည္းက သေဘာထား မရွိဘူးဗ်)

<br><br>
သူ ကြၽဲၿမီးတိုသြားဟန္ ရွိပါတယ္။ 
<br><br>

“ရပါတယ္၊ ရပါတယ္”<br>
ေျပာၿပီး ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ လုပ္ေနပါတယ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ ပထမ ထိုးစစ္ ထိေရာက္သြားပံုပဲ။

<br><br>
တခဏေတာ့ အရာအားလံုး တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ “ဒီလိုဗ်ာ … ခင္ဗ်ား အကိုနဲ႔ အျပင္မွာ ခဏခဏ ဆံု ျဖစ္ၾကတယ္။ သူက ဒီတေခါက္ လူေတြအမ်ား ႀကီးလြတ္လာေပမယ့္ က်ဳပ္ညီပါမလာဘူး၊ ၾကည့္လည္း လုပ္ေပးပါဦးဗ်ာ … ေျပာတာနဲ႔ ခင္ဗ်ားကို ဦးစားေပး ေခၚတာပါ” တဲ့။ (အျပင္ေရာက္လို႔ အကိုျဖစ္သူ ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ “ဟ ဒီေကာင္နဲ႔ငါက ကမၻာရန္ပဲကြ၊ ေတြ႔ပါ့ မလား” လို႔ ေျဖပါတယ္။) 
<br><br>

က်ေနာ္က “ဟုတ္ရဲ႕လားဗ်” 
လို႔ တံု႔ျပန္လိုက္ေတာ့ သူ႔အသံ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ထြက္မလာ။ ေနာက္မွ …

<br><br>
“ဒီေန႔ ကိုျမ ပါမလာဘူး၊ အလင္းေရာက္ ရဲေဘာ္တေယာက္ အိမ္ေနရာခ်ထားဖို႔ မဂၤလာဒံုဘက္ သြားေနရတယ္။ သူပါမွ ေဆြးေႏြးခ်င္ တယ္ဆိုလည္း ရတယ္၊ မနက္ဖန္ ေရႊ႔လိုက္ၾကတာေပါ့” လို႔ ေျပာထြက္လာတယ္။

<br><br>
“ကိစၥမရွိပါဘူး၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ၃ ေယာက္စလံုးနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔က ဘယ္တုန္းကမွသိခဲ့ဖူးၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္သူပါမွ မပါမွ ေဆြးေႏြးခ်င္ တယ္ဆိုတာမ်ဳိး မရွိဘူး။ က်ေနာ့္ဘက္က ေတာင္းဆိုခ်င္တာတခုပဲ ရွိတယ္။ အစာငတ္ခံ တိုက္ပြဲဒဏ္ေၾကာင့္ က်ေနာ့္မွတ္ဉာဏ္ေတြ သိပ္မေကာင္းဘူး။ ျဖတ္ေျပာရဦးမယ္၊ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတာပဲ နားေထာင္ရမလား။ က်ေနာ္က ျပန္ေျပာႏိုင္ခြင့္ရွိသလား၊ သိခ်င္တယ္”

<br><br>
“ဟာ … ရပါတယ္။ ေျပာခ်င္သေလာက္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္”
<br><br>

“ေကာင္းၿပီ၊ ဒီလိုဆိုရင္ က်ေနာ့္ကို မွတ္စရာ စာရြက္နဲ႔ ခဲတံ ေပးပါ၊ ေမ့မသြားခင္ မွတ္ေတးထားၿပီးမွ ျပန္ေျပာခ်င္တယ္။ ျဖစ္မလား?”

<br><br>
“က်ေနာ္တို႔ကလည္း အဲဒီလို အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးခ်င္တာပါ” … လို႔ေျပာၿပီး ဘခက္က သူ႔ အိတ္ေထာင္ထဲက ေဘာပင္တေခ်ာင္း ထုတ္ေပးရင္း တင္ရွိန္ဘက္လွည့္ကာ “စာရြက္ေပးလိုက္ပါ” … လို႔ လွမ္းေျပာပါတယ္။ ( ၾသ … သူက အထက္ကပါလား)
<br><br>

တင္ရွိန္ စာရြက္လာခ်စဥ္ ဘခက္ေပးတဲ့ ေဘာပင္ေလးကို လွည့္ပတ္ၾကည့္ေနမိပါတယ္။ Lotus … တဲ့။ ဒီစဥ္က (၇၂ ခုႏွစ္ ျဖစ္မယ္) ေဘာပင္ကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သံုးေသးဟန္ မတူ။ (သံုးရင္လည္း ေထာင္ထဲ ၆ ႏွစ္ေလာက္ ေရာက္ေနသူ တေယာက္အေနနဲ႔ မေတြ႔ မသိ။)

<br><br>
ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဝင္စားၿပီး ခုအထိ မွတ္မိေနသလား၊ ေနာက္တခုကေထာင္ထဲမွာ ခဲတံ၊ ေဖာင္တိန္ဆိုတာ ရတနာ ပါ၊ ဒါေၾကာင့္ စဲြထင္ သြားသလား မေျပာတတ္။ ဘခက္က စကားဆက္ကို ျပန္ေကာက္ပါတယ္။

<br><br>
“ပထမ အသုတ္ထဲ ခင္ဗ်ားပါမသြားတာက ခင္ဗ်ားေျဖလိုက္တဲ့ ၁၁ ခ်က္ထဲက အေျဖေတြေၾကာင့္ပဲ။ ခင္ဗ်ားက ေတာ္လွန္ေရးေကာင္ စီနဲ႔ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ကို ရစရာမရွိေအာင္ အျပစ္တင္ထားတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ကိုက်ေတာ့ အရင္အတိုင္း အကဲျဖတ္ထား တာ ေတြ႔ရတယ္။ ေနာက္ တ႐ုတ္ပါတီနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရး ကိုလည္း ေထာက္ခံတယ္ ေျပာတယ္။ ဒီေတာ့ တ႐ုတ္ပါတီ CPC နဲ႔ CPB ဆက္ဆံေရးအတြင္းပိုင္း အေျခအေန ေတြ အာဏာလုပြဲအေၾကာင္းေတြကို ကိုတင္ရွိန္က စ, မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ပါဗ်ာ” 

<br><br>


တင္ရွိန္က ပထမဆံုး ဗမာျပည္ထဲက ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ရဲေဘာ္ေတြ တ႐ုတ္ျပည္ထဲ ဘယ္လိုဝင္ၾကတယ္ ဆိုတာ စ ေျပာပါ တယ္။ တျဖည္းျဖည္း ႐ုပ္လံုးေဖာ္လာပါတယ္ သခင္သန္းထြန္း ေနာက္ဆံုးေန႔မ်ား ၂ တြဲစလံုး ဖတ္ထားၿပီးမို႔ အသစ္အဆန္း မပါ။ သူ ေျပာလို႔ အရွိန္ရၿပီဆိုတာနဲ႔ “ေနဦး” လို႔ က်ေနာ္က လက္ျပၿပီးတားပါတယ္။

<br><br>
“က်ေနာ္သိတာ ၾကားတာက ခင္ဗ်ားေျပာသလို မဟုတ္ဘူး” ပီကင္းေရဒီယိုက ဘယ္လို ေျပာတယ္၊ ျပည္သူ႔ အသံက ဘယ္လို ေျပာတယ္၊ ပဲခူး႐ိုးမေရာက္ဖူးတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြက ဘယ္လိုေျပာတယ္ ဆိုၿပီး သူ႔စကားကို ေခ်ဖ်က္ပါတယ္။

<br><br>
“ျပည္သူ႔အသံ ဆိုတာလဲ တ႐ုတ္အသံပဲ၊ တ႐ုတ္ျပည္ထဲက လႊင့္ေနတာ …”

<br><br>
“မဟုတ္ဘူး၊ ၾကဴကုတ္က လႊင့္ေနတာ”… က်ေနာ္က ဘယ္ကသိထားတဲ့ အခ်က္အလက္မွန္းမသိ ေခ်ဖ်က္ရၿပီးေရာ ရမ္းတုတ္လိုက္ပါ တယ္။ 

<br><br>
အေဆာင္ေထာင့္ ကြၽန္းသားတိုင္ႀကီးေပၚမွာ ခဲဆံနဲ႔ မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလး ေရးျခစ္ထားတဲ့ ‘ၾကဴကုတ္ကို ပါတီက ၆၈ ခုႏွစ္မွာ သိမ္းလိုက္ ၿပီ’ ဆိုတဲ့ စာတမ္းေလးေၾကာင့္လား?။ ကြၽန္းတုန္းက တေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ခန္႔မွန္းေျပာဆိုခ်က္ေၾကာင့္လား မသိ။ (ခု ဒီစာေရးေန စဥ္မွာေတာ့ ျပံဳးမိပါတယ္။) 

<br><br>
ဒီေနရာမွာ အခ်က္အလက္ ခိုင္မာတိက်ဖို႔ ၿပိဳင္ေနတာမဟုတ္။ ရပ္တည္ခ်က္ခ်င္း ၿပိဳင္ေနတာျဖစ္လို႔ ျပႆနာ မရွိ။
သူကေတာ့ အေတာ္ ႐ံႈ႕သြားပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ဆက္လက္ႀကိဳးစားၿပီး အခ်က္အလက္ေတြ တင္ပါတယ္။ 
<br><br>

ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကာလမွာပဲ သခင္ဗသိန္းတင္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့အစုက သခင္သန္းၿမိဳင္ကို ေသဒဏ္ေပးၿပီး အဆံုးစီရင္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပန္တယ္။ (တေလာကမွ သခင္သန္းၿမိဳင္တေယာက္ ဖ်ားနာေသဆံုးသြားေၾကာင္းသိရလို႔ ဒီ စာေရးေနစဥ္မွာ ဒုတိယံ ပိ ျပံဳးမိျပန္ပါတယ္။)

<br><br>
ထားပါေတာ့ ဘခက္အလွည့္ကို ဆက္လိုက္ပါဦးမယ္။
<br><br>

ဘခက္က ေခ်ာင္းသံေပးလိုက္ၿပီး။ “ခင္ဗ်ားက ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအေပၚအျမင္ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းနံပါတ္ ၁ ကို ‘ဗမာျပည္၏ တခု တည္းေသာ ပစၥည္းမဲ့လူတန္းစားပါတီ’ လို႔ ေျဖထားတယ္။ အရင္ကေတာ့ ဟုတ္ခဲ့တယ္။ အခု မဟုတ္ေတာ့ဘူးဗ်” ဆိုၿပီး ‘ေနာက္ဆံုး ေန႔မ်ား’ ထဲက အခ်က္အလက္ေတြ ရြတ္ဖတ္သရဇၩယ္ပါေတာ့တယ္။

<br><br>
က်ေနာ္ကလည္း ထံုးစံအတိုင္း ေရးလိုက္မွတ္လိုက္ ျပံဳးလိုက္။ သူ အရွိန္တက္လာတာနဲ႔ တားလိုက္ ေခ်ဖ်က္လိုက္ လုပ္ေနပါတယ္။ သူက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မရပ္၊ ပါတီဗဟို ႐ံုးအုပ္လုပ္လာသူဆိုေတာ့ လမ္းစဥ္အမွားေတြအေၾကာင္း၊ ဗဟိုေကာ္မတီေတြအေၾကာင္း၊ ျဖဳတ္ ထုတ္ သတ္ ကိစၥေတြအေၾကာင္း စာအုပ္လြတ္ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ျပလို႔ ေကာင္းေနပါတယ္။

<br><br>

“ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္နဲ႔လည္း ေတြ႔ၿပီးပါၿပီ။ ျဖဳတ္ ထုတ္ သတ္ ကိစၥေတြေျပာျပေတာ့ ‘ဟုတ္ရဲ႕လား ကိုျမရယ္’ လို႔ စုတ္တသတ္သတ္ ျဖစ္သြားတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ကြၽန္းမွာ ေနာက္ဆံုးတိုက္ပြဲတိုက္ေတာ့ ‘အလဟႆ ေသကုန္ေတာ့မွာပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ ကိုကိုးကြၽန္းသြားခ်င္ တယ္။ ပဲခူး႐ိုးမ ျဖဳတ္ ထုတ္ သတ္ ကိစၥေတြ ရွင္းျပၿပီး ရဲေဘာ္ေတြ အသက္ကယ္ေပးခ်င္တယ္၊ ခြင့္ျပဳပါ’ … လို႔ ဗိုလ္မႉးႀကီး တင္ဦး (မ်က္မွန္) ဆီ တင္ျပပါေသးတယ္။ သူက ေနာက္မွသြားၾကတာေပါ့၊ ေျပာတာနဲ႔ မလာျဖစ္တာ ကိုယ့္ရဲေဘာ္ေတြပဲဗ်ာ” … ဆိုၿပီး လူတန္းစားေမတၱာေတြ ထုတ္ျပေနပါေသးေတာ့တယ္။ 
(ေတာက္ … လာလိုက္လို႔ကေတာ့ ပြဲႀကီးပြဲႀကီးေကာင္း ျဖစ္သြားမယ္။)

<br><br>
“ခင္ဗ်ားေျဖတဲ့အထဲမွာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဖာက္ျပန္တဲ့စစ္အုပ္စုလို႔ အကဲျဖတ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔က ဒီလိုမထင္ ဘူး။ သူတို႔ဟာ ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ကို ႐ိုး႐ိုးသားသား ယံုၾကည္လုပ္ကိုင္ေနသူေတြပဲ၊ မလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္တာေတြ ရွိခ်င္ရွိမယ္။ သူတို႔အထဲမွာ ေဖာက္ျပန္တဲ့အပိုင္းလည္း ရွိခ်င္ရွိမွာေပါ့။ ဒါေတြကို ပါတီတြင္းတိုက္ပြဲနဲ႔ ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ယံု … (က်ေနာ္ ျပံဳး လိုက္တာ ျမင္လိုက္ဟန္တူပါတယ္ ယံုရဲ႕ေနာက္မွာ ‘ၾကည္’ လိုက္မလာဘဲ) ထင္တယ္” (အင္း … ရမယ္ … ရမယ္)
<br><br>

“ေနာက္တခု မဆလ ကို ဆိုရွယ္လစ္ အတုအေယာင္လို႔ ေျဖတယ္။ ဒါလည္း က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ကြဲတယ္” … ဆိုၿပီး သိဒိၶြတင္တာေတြ လုပ္ လာျပန္တယ္။ ေနကလည္းေစာင္း နားကလည္းညည္းလာၿပီမို႔ …
<br><br>

“ကဲ … ခင္ဗ်ား ရွင္းလင္းခ်က္ေတြလည္း အေတာ္ရွည္လွပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ထင္ျမင္ခ်က္ေတြလည္း တခ်က္တေလေတာင္ ေျပာင္းမသြားပါဘူး” … ဆိုၿပီး ဘရိတ္အုပ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ 

<br><br>
“တျခားေျပာခ်င္တာရွိေသးလား?” လို႔လည္း ေမးလိုက္ပါတယ္။ သူလည္း အေတာ္ေတာ့ ေမာေနပံုရပါတယ္။

<br><br>
“ေအးဗ်ာ က်ေနာ္လည္း ခင္ဗ်ားလို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္လာတာပါ၊ မိဘေမတၱာ ေဆြမ်ဳိး သားခ်င္းေမတၱာေတြ မ်က္ကြယ္ျပဳခဲ့တယ္။ ခု က်ေနာ္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သားသမီးရလာမွ မိဘေမတၱာဆိုတာ ဒီေလာက္အထိ ေတာင္ပါပဲလားလို႔ သိလာတယ္။ ခင္ဗ်ားကိုလည္း အိမ္က လာေတြ႔သြားၿပီမဟုတ္လား? သူတို႔ေမတၱာကို ခင္ဗ်ားခံစားမိမွာပါ။ မၾကာ ခင္ အျမန္ဆံုစည္းပါေတာ့မယ္။ ကဲ … ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ သိခ်င္တာေလးတခုေတာ့ ေျဖသြားဗ်ာ”
( အင္း … ခုမွပဲ က်ေနာ္ ေစာင့္ေနတဲ့အကြက္ ေရာက္လာပါေတာ့တယ္)

<br><br>

“က်ေနာ္တို႔ အလင္းဝင္ ရဲေဘာ္ေတြထဲကို ၃ မ်ဳိး ၃ စားခြဲႏိုင္တယ္ ထင္ပါတယ္။ နံပါတ္တစ္ အမ်ဳိးအစားက ႏိုင္ငံေရးလည္းစြန္႔လႊတ္ လူမႈေရးလည္း ေဖာက္ျပန္ၾကတယ္။ ေနာက္တမ်ဳိးက်ေတာ့ မာ့က္စ္ဝါဒ လီနင္ဝါဒကို မစြန္႔လႊတ္၊ ဒါေပမယ့္ လူမႈေရးက်ေတာ့ ေဖာက္ ျပန္တာရွိတယ္။ ေနာက္ဆံုး အမ်ဳိးအစားက မာ့က္စ္ဝါဒ လီနင္ဝါဒကို ဆက္လက္ကိုင္စြဲ တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကၿပီး လူမႈေရးဘက္မွာလည္း မွဲ႔တေပါက္မစြန္းေအာင္ေနတဲ့သူလို႔ ေတြ႔ရတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို ဘယ္လိုအမ်ဳိးအစားထဲကလို႔ သတ္မွတ္ခ်င္ပါသလဲ?”။


<br><br>
မေန႔က တညေနလံုး လမ္းေလွ်ာက္ရင္း စကားလံုးစီထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြထဲက အဓိက က်တဲ့ ဝါက်ေတြ အသံုးဝင္လာပါၿပီ။
<br><br>

“ဟုတ္ၿပီ က်ေနာ္ေျပာမယ္၊ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ ေလးစားၾကည္ညိဳတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ သူတို႔ အသက္ကိုစြန္႔ၿပီး ေတာ္ လွန္ေရးလုပ္ရင္း ရာသက္ပန္ ေတာ္လွန္ေရးသမားဘဝကို ခံယူသြားခဲ့ၾကပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအထဲက တခ်ဳိ႕ရဲေဘာ္ေတြက်ေတာ့ အ ၿပီးအပိုင္ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္လို႔ ေတာ္လွန္ေရးခရီးလမ္းဆံုးေအာင္ မလိုက္ပါ ႏိုင္ဘဲ တပိုင္းတစနဲ႔ က်န္ေနရစ္ခဲ့ၾကတာ ေတြ႔ရတယ္။

<br><br>
- ဒီေထာင္ထဲမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ေလာက္က ဧၿပီ ထိုးစစ္ နာမည္တပ္ၿပီး Suppression (ဖိႏွိပ္ေရး) လုပ္ခဲ့တယ္။ ရဲေဘာ္ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ား ေတာင့္ခံၾကတယ္။ ဒီအထဲက က်ေနာ္ ေလးစားတဲ့ ရဲေဘာ္တေယာက္ဟာလည္း အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ေတာင့္ခံထားပါ တယ္၊ ထမင္းမေကြၽး ေရမေပးဘဲ တိုက္ခန္းက်ဥ္းေတြထဲ လူအျပည့္ ထည့္ထားတာပါ၊ တခါတရံ ဝင္႐ိုက္လိုက္ေသးတယ္။ 
<br><br>
အညံ့ခံတဲ့ သူကို အေဆာင္ျပန္ပို႔ၿပီး ေကာင္းေကာင္းေကြၽးေမြးတယ္ … တဲ့။ သူဟာ ေနာက္ဆံုးက်န္တဲ့အထိ ေတာင့္ခံေနပါေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုး ေသရမယ့္အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ေတာင့္မထားႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ‘အညံ့ခံ လက္မွတ္ ဘြန္း(BOND)’ ထိုးေပးလိုက္ရတယ္။

<br><br>
- အေဆာင္ေပၚျပန္ေရာက္ေတာ့ ယူၾကံဳးမရ အေဆာင္နံရံတိုင္ႀကီးကို ေခါင္းနဲ႔တိုက္တိုက္ၿပီး ငိုတယ္ဆိုပဲ။ ပါးစပ္က သူ႔နာမည္ကို ရြတ္ ရြတ္ၿပီး “--- မင္းေခြးျဖစ္ၿပီ၊ --- မင္း ေခြးျဖစ္ၿပီ” … လို႔လည္း ရြတ္ဆိုသတဲ့။
<br><br>

- ကဲ … ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ စဥ္းစား၊ မခံႏိုင္လို႔ လက္မွတ္ထိုးမိတဲ့ ပါတီဝင္တေယာက္ကေတာင္ သူ ေခြးျဖစ္ပါၿပီလို႔ ခံယူတယ္ဆိုရင္ ဒူးေထာက္လက္နက္ခ်႐ံုတင္မက ကိုယ့္ပါတီ ကိုယ္ သစၥာေဖာက္တဲ့သူေတြဟာ ဘာျဖစ္သြားမလဲ? ကိုယ္ဘာသာ ဆံုးျဖတ္ေပေတာ့ …”
<br><br>

က်ေနာ္က အသက္မ႐ွဴအားဘဲ တရစပ္ ေျပာခ်လိုက္ပါတယ္။

<br><br>
မင္းသားေခါင္းစြပ္ႀကီး ျပဳတ္က်သြားပါၿပီ။ မ်က္ႏွာႀကီး ညိဳမည္းသြားကာ ဝုန္းခနဲ ထရပ္လိုက္ပါတယ္။ တင္ရွိန္ေရာ အေပါက္ဝမွာ အသံ ခိုးဖမ္းေနတဲ့ ၂ ေယာက္ပါ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားၾကတာ သတိထားလိုက္မိတယ္။
<br><br>
ဘခက္က စားပြဲကိုလက္ဝါးနဲ႔ တဖ်န္းဖ်န္း႐ိုက္ရင္း …

<br><br>
“ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္တို႔ကို ေခြးလို႔ ေျပာတာေပါ့၊ ဟုတ္လား၊ ဒီမယ္ ကို-- ခင္ဗ်ားကို ဘယ္ေတာ့မွ မလႊတ္ဘူး၊ ဒါပဲ” … လို႔ အံႀကိတ္ၿပီး ေျပာပါေတာ့တယ္။

<br><br>
“က်ေနာ္ကလည္း ခင္ဗ်ားတို႔ေခၚလို႔လာတာ။ လြတ္ခ်င္လို႔လာတာ မဟုတ္ဘူး။ ႀကိဳက္သေလာက္သာထား” … လို႔ အရသာရွိရွိ ေျပာပစ္လိုက္ပါတယ္။

<br><br>
က်ေနာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ ေပါက္ေျမာက္သြားေပၿပီ။

<br><br>
(၅)

<br><br>
ေမွ်ာ္ေတာ္ေဇာနဲ႔ ေမာေနတဲ့ အခန္းထဲက ရဲေဘာ္ေတြ … က်ေနာ့္ကိုျမင္တာနဲ႔ အားရဝမ္းသာ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။
<br><br>

“ကဲ … ထမင္းခ်န္ထားတယ္ မဟုတ္လား၊ ဆာလွၿပီ၊ စားရင္း ေျပာၾကတာေပါ့”
<br><br>

က်ေနာ့္ ဇာတ္လမ္းလည္း ၾကားၿပီးေရာ အားလံုး ကြၽက္ကြၽက္ညံသြားၾကတယ္။

<br><br>
“ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ? တျခားအဖြဲ႔အစည္းကလူေတြကိုေကာ ေျပာရမလား?”

<br><br>
“ေျပာေပါ့၊ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုရပ္တည္တယ္ဆိုတာ အသိေပးရမယ္။ ဒါမွ သူတို႔ ဘယ္လို ရပ္တည္ရမယ္ … ဆိုတာ စဥ္းစားႏိုင္ လိမ့္မယ္”
<br><br>

ရဲနီေတြကလြဲၿပီး ေကာင္းေသာဂယက္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ သူတို႔က ‘ေလက်ယ္တာပါ၊ အဲဒီလို ေျပာရင္ တိုက္ထဲေရာက္သြားမွာေပါ့’ လို႔ ေျပာေၾကာင္း တျခားအဖြဲ႔အစည္းေတြက ျပန္ေျပာျပလို႔ သိၾကရတယ္။

<br><br>
အထက္ခန္း၊ ေဘးက အခန္းေတြလည္း သတင္းျဖန္႔လိုက္ပါတယ္။ ရဲေဘာ္အသီးသီးက ေမာင္းတင္ထားၾကေပၿပီ။ ေနာက္ပိုင္းေခၚ ေတြ႔တဲ့အခါ ၃ ေယာက္တတြဲ ၄ ေယာက္တတြဲေတြ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ပြဲကလည္း တစတစနဲ႔ ပိုၾကမ္းလာပါတယ္။

<br><br>
ကိုေအာင္ေဘာ္တို႔ အဆိုင္းကေတာ့ သာသာနဲ႔နာနာႏွက္လာတဲ့ အဆိုင္းျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္နဲ႔ လက္ရွိျဖစ္ ေနတာ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတာေတြနဲ႔ က်ဳပ္တို႔ ခံေနရတာေတြဟာ ခါးေတာင္းက်ဳိက္တျခား ဖင္တျခား ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ‘ေလွာင္ေျပာင္’ ၿပီး ရိခဲ့ၾကတာၾကားလို႔  ျပံဳးမိရေသးတယ္။

<br><br>
(အုတ္႐ိုးသတင္းတခုအရ ဖိုးသံ(ေခ်ာင္း)က သူတို႔နဲ႔ စကားမေျပာဘူး၊ ပါလာတဲ့ MI ဗိုလ္မႉး စိုးျမင့္ကို “သူတို႔က သစၥာေဖာက္ေတြ က်ေနာ္ စကားမေျပာႏိုင္ဘူး၊ ေျပာစရာရွိရင္ ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ပဲ ေျပာမယ္” … လို႔ ရပ္ခံခဲ့ေၾကာင္းၾကားၾကရလို႔ က်န္ရဲေဘာ္မ်ား ပိုၿပီး အား တက္ကုန္ပါတယ္။ ၾကံဳလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဟုတ္ေၾကာင္း သိရတယ္။)

<br><br>
ေနာက္ဆံုးအဆိုင္းကေတာ့ ပြဲအၾကမ္းဆံုး ျဖစ္သြားပါတယ္။ DSI အရာရွိေဟာင္း ကရင္ႀကီး ကိုေအာင္ႏိုင္က …
<br><br>

“ဒီမယ္ ကိုျမ၊ ခင္ဗ်ားနဲ႔က်ေနာ္ ပဲခူး႐ိုးမကတည္းက သိခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ ခင္ဗ်ားကို ဖမ္းမိသြားေတာ့ ‘အေသဖမ္းမိျခင္း’ လို႔ သတင္း စာထဲ ထည့္လိုက္တယ္။ အဲဒါကိုျပၿပီး လက္နက္ခ်မလား၊ မခ်ဘူးလား ေမးတယ္၊ ေသရမွာေၾကာက္ၿပီး ခင္ဗ်ား လက္နက္ခ်လိုက္တာ မဟုတ္လား?” လို႔ ခ်က္က်က် ေမးခဲ့တယ္။

<br><br>
ရမ္းျဗဲကြၽန္းသား ရခိုင္ကေလး ကိုကံျမင့္က “ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ ရန္သူနဲ႔ေပါင္းၿပီး ယုတ္ယုတ္မာမာေတြ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ရန္သူပဲ။ ေတြ႔ရာသခ်ႋဳင္း ဓားမဆိုင္းပဲ” လို႔ ႀကိမ္းခဲ့တယ္။

<br><br>
ရဲေဘာ္ ေအာင္ထီက “ခင္ဗ်ားတို႔က က်ေနာ္တို႔ကို လႊတ္ေပးမယ္ ေျပာတယ္။ ဒီေန႔ လႊတ္ရင္ နက္ဖန္ ေတာခိုၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ကို တိုက္ မယ္”လို႔ ေျပာျပန္တယ္။

<br><br>
သူတို႔တေတြကေတာ့ အေဆာင္ျပန္မေရာက္ဘဲ တိုက္ထဲေရာက္ကုန္ၾကပါတယ္။
<br><br>

မၾကာမီ ဒုတိယအသုတ္ (၃ဝ ေက်ာ္) လႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဗိုလ္အုန္းေမာင္၊ ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ အပါအဝင္ ျပည္သူ႔တိုးတက္ေရး ပါတီ က ရဲေဘာ္မ်ား၊ ကိုဉာဏ္ဝင္း၊ ကိုတင္ေမာင္ဝင္း ညီအကို၊ ထက္ျမက္၊ က်ေနာ္တို႔ အခန္းထဲက ကိုေဌးေမာင္၊ ကိုၫြန္႔ေခါင္၊ ကိုခင္ ေမာင္ေဇာ္ စသည့္ ရဲေဘာ္ေတြ လြတ္သြားပါတယ္။
<br><br>

ကိုဉာဏ္ဝင္းတို႔ ညီအစ္ကိုကို သူတို႔ဖခင္ရဲ႕တပည့္ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ မ်က္မွန္တင္ဦးက သူကိုယ္တိုင္ ကားေမာင္းၿပီး အိမ္တိုင္ယာေရာက္ ပို႔ေပးတယ္ဆိုတဲ့ အုတ္႐ိုးသတင္းတခုလည္း ထြက္လာခဲ့တယ္။


<br><br>
က်ေနာ္တို႔ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ သစၥာေဖာက္ ၃ ဦးတို႔ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ (လြတ္တဲ့သူ လြတ္ကုန္ၾကတဲ့ အထိ) သူတို႔ကိုေခၚမ ေတြ႔လို႔ ရဲနီေတြ ပူစပ္ပူေလာင္ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ ေထာင္မွဴး ေက်ာ္မင္းကတဆင့္ “ရဲေဘာ္ျမ၊ ကိုဘခက္တို႔နဲ႔ ေတြ႔ပါရေစ” လို႔ တင္ ျပၾကပါတယ္။

<br><br>
အေၾကာင္းျပန္ၾကားခ်က္ကေတာ့ “ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ဘာျပႆနာမွ မရွိေတာ့ဘူး၊ မၾကာခင္ လႊတ္ေပးေတာ့မွာပါ” တဲ့။ 

<br><br>
“မဟုတ္ပါဘူး၊ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ တျခားတင္ျပေဆြးေႏြးစရာေတြလည္းရွိလို႔ ခဏစီျဖစ္ျဖစ္ ေတြ႔ခ်င္ပါတယ္” လို႔ ထပ္ဆင့္ တင္ျပၾက ျပန္တယ္။


<br><br>
ဒါေၾကာင့္ ရဲနီအားလံုး အေဆာင္ထဲကသာမက တိုက္ထဲက ရဲနီေတြပါတေပါင္းတည္း ေခၚေတြ႔ပါတယ္။ ၂ဝ ေက်ာ္ေလာက္ ရွိပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔အခန္းထဲက ရဲနီႀကီးတေယာက္ ပါမသြားပါ။ တနာရီေလာက္ၾကာမွ တေခါက္ ျပန္ေခၚ ပါတယ္။
<br><br>

ျဖစ္ပံုက ခ်န္ထားတဲ့ကိစၥ သူတို႔က ေမးျမန္းေတာင္းဆိုေတာ့ ဘခက္က “ --- ရဲ႕ ညီကို ေျပာတာ မဟုတ္လား၊ ဒီေကာင္က ဘဝင္ျမင့္ ေနတာ၊ က်ေနာ္တို႔ကို ေခြးလို႔ေျပာသြားတဲ့ေကာင္ပဲ၊ ေတြ႔ၿပီးၿပီ” လို႔ေျပာမွ နာမည္တူ တနယ္ထဲသားခ်င္းပါလို႔ ရွင္းျပရေၾကာင္း၊ ရဲနီႀကီး ဦးေအာင္ရက ျပန္ေျပာျပပါတယ္။
<br><br>

သူတို႔က အခြင့္အေရးေတြ ေတာင္းဆိုခဲ့ေၾကာင္း၊ စာနယ္ဇင္းမဖတ္ရလို႔ ကမၻာႀကီး ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ မသိရေၾကာင္း၊ အသစ္ တက္လာတဲ့ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးသစ္ ပဲရစ္ဒီေကြးလ်ား ဘယ္ႏိုင္ငံသားမွန္းမသိ ျဖစ္ရေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္ခြင့္ျပဳဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ေၾကာင္း မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။

<br><br>
ဘခက္တို႔ဘက္က “ခင္ဗ်ားတို႔ ဆရာႀကီး သခင္စိုး အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာပဲ ေအးေအးေဆးေဆး စာဖတ္ က်မ္းျပဳ ေနေၾကာင္း သီးသန္႔ အိမ္ကေလးတလံုးနဲ႔ သီးျခားထားတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကိုယ့္အိမ္ တံခါးကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ ဖြင့္ခ်င္ဖြင့္ ပိတ္ခ်င္ပိတ္လို႔ရေၾကာင္း၊ ဒါ့အျပင္ ဆရာႀကီးက က်န္းမာေရးအတြက္ အေလးမ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လုပ္ေနေၾကာင္း၊ ေထာင္ထဲမွာပဲ မခင္စုနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ကေလးတ ေယာက္ ရေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း” … စသည္မ်ားလည္း ပါ,ပါတယ္။

<br><br>
“ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ခ်လက္ခ်သာေန လႊတ္ေပးဖို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္” လို႔ ကတိေပးလိုက္ေၾကာင္းလည္း … ရွင္းျပပါတယ္။

<br><br>
ေျပာတဲ့အတိုင္းပါပဲ၊ ၃ လေလာက္ရွိေတာ့ ရဲနီေတြအားလံုး လြတ္သြားၾကပါတယ္။

<br><br>
အေဆာင္မွာ ကြၽန္းျပန္ဆိုလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၇ ေယာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ တိုက္ထဲမွာေတာ့ ၄-၅-၆ ေယာက္ က်န္ႏိုင္ေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို လက္က်န္ေတြနဲ႔ မေရာဘဲ ထားပါတယ္။ မၾကာခင္ အထက္အခန္းမွ ေက်ာင္းသား ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ ရလာပါတယ္။
<br><br>

သူတို႔ပြဲေတာင္းခ်က္အရ ညေနမွာ ျပည္သူ႔အသံက သီခ်င္းေတြ၊ တျခား ေတာ္လွန္ေရးသီခ်င္းေတြ ကြၽန္းအာဇာနည္ ရဲေဘာ္ ၈ ဦး (ေပါင္း ၉ ပုဒ္) သီခ်င္းေတြကို က်ေနာ္က ဆိုျပရပါတယ္။ ဝါဒါေတြ ဂ်ဴတီခ်ိန္းခ်ိန္ တေန႔ တပုဒ္, ႏွစ္ပုဒ္ ေလာက္ပဲ ဆိုျပခြင့္ရတာပါ။

<br><br>
အေဆာင္နံပတ္ ၄ နဲ႔ကပ္လ်က္ရွိတဲ့ အေဆာင္နံပတ္ ၅ မွာလည္း အက်ဥ္းသားမ်ား ျပည့္ေနပါတယ္။ ၄ ေဆာင္ အေပၚထပ္ ကြၽန္းျပန္ ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ၅ ေဆာင္အေပၚထပ္ရွိ ေရႊရတု လႈပ္ရွားမႈမွ ထိန္းသိမ္းခံေက်ာင္းသားမ်ား ဆက္သြယ္မိခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္တယ္။ 

<br><br>
ညအခ်ိန္ အေဆာင္ ၄ အေပၚထပ္ ကြၽန္းျပန္ေတြမွ ေဆးလိပ္မီး ေဝွ႔ယမ္းအခ်က္ျပမႈကို ၅ ေဆာင္က ေက်ာင္းသားမ်ား ဖတ္လို႔ရ သြားရာက သတင္း အျပန္အလွန္ ပို႔ႏိုင္ခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္္။ 

<br><br>
ေနာက္ က်ေနာ္တို႔ ၇ ေယာက္ကို လူရွင္းထားတဲ့ ၅ ေဆာင္ေအာက္ထပ္ကို ေရႊ႕ေပးရာက ေရႊရတု ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အထက္ ေအာက္ တိုက္႐ိုက္ဆက္သြယ္မႈ ရခဲ့တာပါ။

<br><br>
အထက္က တက္တက္ႂကြႂကြ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ေပးေနသူ ႏွစ္ဦးကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြပဲ ျဖစ္ၾကတဲ့ ကိုခင္ေမာင္ဝင္းနဲ႔ ကိုေမာင္ ေမာင္ ပါ။ တေယာက္က ပုပု၊ တေယာက္က ရွည္ရွည္ အိုင္တီ အစ္ (it) အတြဲပါ။

<br><br>
တခါေတာ့ အေရွ႕ေျမာက္စစ္ေဒသ တိုက္ပြဲတခုကမိလာတဲ့ ရဲေဘာ္ေလးတေယာက္အေၾကာင္း သိၾကရတယ္။ 

<br><br>
“ယူနီေဖာင္းႀကီးနဲ႔မိလာတာ၊ အဲဒီ ယူနီေဖာင္း ခုအထိ သူ႔ဆီမွာရွိဆဲ”… လို႔ အေပၚထပ္က စာတေစာင္က်လာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရဲေဘာ္အားလံုးရဲ႕မ်က္လံုးေတြ ေတာက္ေျပာင္သြားၾကတယ္။

<br><br>
“ၾကည့္ခ်င္လိုက္တာ” … လို႔ တသံတည္း ထြက္လာၾကတယ္။ “ၾကံစမ္းပါဦး”… လို႔လည္း ေတာင္းဆိုလာၾကတယ္။
<br><br>

ေနာက္တေန႔ညေန ဝါဒါေတြရွင္းခါစ သီခ်င္းဆိုျပၿပီးတာနဲ႔ ၾကမ္းခင္းပ်ဥ္ကို ေဖာက္ထားတဲ့ အေပါက္ကေန ကုန္းၾကည့္ေနတဲ့ အေပၚ ထပ္က ရဲေဘာ္ကို သမံတလင္းေပၚမွာ လက္နဲ႔ စာေရးျပလုိက္တယ္။

<br><br>
“နက္ဖန္ ေရခ်ဳိးဆင္းရင္ ကိုတင္ဝင္း (အေရွ႕ေျမာက္)ကို P.A ယူနီေဖာင္းဝတ္ၿပီး ဆင္းခဲ့ပါ”… လို႔။

<br><br>
စဥ္းစားသာ ၾကည့္ၾကပါေတာ့၊ အားလံုးရဲ႕ခံစားခ်က္မွာ စိတ္တုန္လႈပ္တာက တဖက္၊ ၾကည္ႏူးရတာက တဖက္ ဆင္းလာတုန္း ယူနီ ေဖာင္းႀကီး ဆြဲခြၽတ္ပစ္လိုက္မလား? ယူနီေဖာင္းႀကီးနဲ႔ပဲ တိုက္ထဲ ပို႔လိုက္မလား?

<br><br>
သို႔ေသာ္ ဘာမွမျဖစ္၊ ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ စမတ္က်က် ဝတ္ဆင္းလာတဲ့ ရဲေဘာ္ဟာ (ေရမခ်ဳိးမီ) ေရကန္ပတ္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္လိုက္၊ က်န္းမာေရးေလ့က်င္းခန္း လုပ္ျပလိုက္နဲ႔ က်က္သေရရွိလိုက္ပါဘိ။ ခုတင္ေပၚမွာ အိပ္သလိုလိုနဲ႔ၾကည့္သူ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ၾကည့္သူ ကြယ္ၾကည့္သူေတြ အားလံုး ပီတိျပံဳး ကိုယ္စီနဲ႔ေပါ့။

<br><br>
အေသးစိတ္ကအစ စိတ္ထဲမွတ္ေတးထားၾကၿပီး သူတို႔ ျပန္ထြက္သြားတာနဲ႔ စားျမံဳ႕ျပန္ၾကေတာ့တယ္။ အက်ႌက်ယ္သီး ဘယ္ႏွစ္လံုး၊ အေရာင္က ဘာ၊ ယူနီေဖာင္းအသားက ဘာ အစ၊ အေရာင္က ဘယ္တပ္နဲ႔ နီးစပ္တယ္၊ ခ်ဳပ္ပံုက ဘယ္လို … စသည္ ၿမိန္ေရရွက္ေရ ေျပာမိၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ မၿပီး။ ညေနေရာက္ေတာ့ တခါ စာေရးျပလိုက္တယ္။

<br><br>
“ယူနီေဖာင္းက ၾကယ္သီးတလံုး လိုခ်င္တယ္။ ခ်ေပးလိုက္ပါ”

<br><br>
က်လာတာနဲ႔ အလုအယက္ ေကာက္ကိုင္ၾကည့္ လက္နဲ႔ပြတ္ၾကည့္ ဆိတ္ၾကည့္ၾကတယ္။ အညိဳေရာင္ မ်က္ႏွာျပည့္ ေဖာင္းေဖာင္းေလး နဲ႔ ခ်စ္စရာပါ။ ဒီ ၾကယ္သီးေလးကို အိမ္နဲ႔အင္တာဗ်ဴးေတြ႔ရစဥ္ ရလာခဲ့တဲ့ မ်က္ႏွာသုတ္တဘက္ႀကီး အစြန္းမွာ အပ္နဲ႔တြယ္ခ်ဳပ္ထား လိုက္မိပါတယ္။
<br><br>

ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ၇ ေယာက္စလုံး အေပၚထပ္ အခန္းက်ဥ္း တခန္းထဲပို႔ပါတယ္။ မူလအခန္းႀကီးကို ၃ ပိုင္း ပိုင္းထားတာမို႔ လမ္းေလွ်ာက္လို႔ မေကာင္း။
<br><br>

ဒီ အခ်ိန္က ဦးႏုရဲ႕အဖြဲ႔ေတြ ‘ဆင္ျဖဴေတာ္’ နာမည္နဲ႔ တျခားအေဆာင္ေတြမွာ ရွိေနၿပီျဖစ္တယ္။ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား ေမာင္ေမာင္တာလည္း ပါတယ္လို႔ အုတ္႐ိုးသတင္းက ဆိုပါတယ္။

<br><br>
မၾကာခင္ က်ေနာ္တို႔အေဆာင္ ေအာက္ခန္းေတြမွာ ‘ဇူဇကာ စစ္ဆင္ေရး’ နဲ႔ ကုန္သည္ ပြဲစားေတြ ေရာက္လာျပန္တယ္။ ကိုေအာင္ ေဘာ္ ဦးေလးႀကီးတေယာက္ ပါလာပါတယ္။ ျပင္းစရာ တယ္မရွိလွေတာ့ပါ။ မဆလေခတ္မွာ ႏို႔ဆီခြက္ေခါက္ ေခၚေနစရာမလို အခ်ိန္ တန္ လူေတြျပည့္ေနတာခ်ည္းပါပဲ။
<br><br>

(၆)

<br><br>
မွတ္မွတ္ရရ ၁၉၇၃ ခု၊ ဧၿပီလ ၁၃ ရက္

<br><br>
နံနက္ခင္းကတည္းက ေထာင္ထဲမွာ လႈပ္လႈပ္လႈပ္လႈပ္၊ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ အသံေတြၾကားေနရပါတယ္။ သႀကၤန္အႀကိဳေန႔မို႔ အ လွဴရွင္ေပၚၿပီး စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ား ေကြၽးမလို႔လား၊ မဟုတ္ပါ။

<br><br>
မၾကာခင္ က်ေနာ္တို႔အေဆာင္ ေအာက္ထပ္က ဇူဇကာေတြ အသံက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ၾကားလာရတယ္။ တေယာက္ၿပီးတ ေယာက္ ေခၚထုတ္ေနတာလည္း ေတြ႔ရတယ္။ (ေၾသာ္ … လူေတြ လႊတ္ေနတာကိုး) အေဆာင္ေန ဝါဒါေတြလည္း ျမဴးႂကြေနပါတယ္။ ေပးထား၊ ခ်န္ထားတဲ့ လက္က်န္ပစၥည္းေတြ သူတို႔ရေတာ့မွာေလ။

<br><br>
က်ေနာ္က အေျခအေနေတြ (အထူးသျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအသစ္) တြက္ျပၿပီး “က်ေနာ္တို႔လည္း ပါႏိုင္တယ္၊ ဘြန္း (Bond) အထိုး ခိုင္းရင္ မထိုးၾကဖို႔” ႀကိဳေဆြးေႏြးထားလိုက္ပါတယ္။
<br><br>

၁၂ နာရီေလာက္ရွိေတာ့ အေပၚထပ္ရွိ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြ တေယာက္ခ်င္း လာေခၚပါတယ္။ သူတို႔ျဖတ္သြားတဲ့အခါ က်ေနာ္က စာေရးဟန္ျပၿပီး (လက္မွတ္ မထိုးၾကဖို႔) ေခါင္းယမ္းျပေတာ့ သူတို႔က ေခါင္းညိတ္ျပၾကတယ္။ 

<br><br>
ေန႔ခင္း ၃ နာရီေလာက္မွာ က်ေနာ့္ကို စ,ေခၚပါတယ္။ ေအာက္ဆင္း တံခါးမႀကီးနားေရာက္မွ ေစာင္အုပ္ပါတယ္။ တိုက္ပုေလး တခုေရွ႕မွာက်မွ ဖြင့္ေပးပါတယ္။ ဘခက္နဲ႔ေတြ႔စဥ္က အခန္းမဟုတ္၊ အေပါက္ဝမွာ စြပ္က်ယ္ လက္ျပတ္နဲ႔ ဗလေမာင္ ဒု တပ္ၾကပ္ တင္လွ … ေက်ာက္႐ုပ္ႀကီးတ႐ုပ္လို ေတာင့္ေတာင့္ႀကီး ရပ္လို႔။

<br><br>
အခန္းထဲမွာ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ရွိသူ ၂ ဦး စားပြဲ ကုလားထိုင္နဲ႔ အခံ့သားထိုင္ေနၾကတယ္။ ႀကိဳဆိုတဲ့ လကၡဏာ မရွိသလို တရားလို တ ရားခံ မ်က္ႏွာထားမ်ဳိးလည္း မဟုတ္။ ခံစားခ်က္မရွိတဲ့ မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ …။
<br><br>

“ထိုင္ဗ်ာ၊ အခ်ိန္လည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ ခင္ဗ်ားကို လႊတ္ေပးေတာ့မယ္၊ မလႊတ္ခင္ ထံုးစံအတိုင္း လုပ္စရာ ရွိတာေလးေတြ လုပ္ၾက ရေအာင္” … လို႔ တေယာက္က ေျပာတယ္။ က်န္တေယာက္က က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို ေစ့ေစ့ႀကီး စိုက္ၾကည့္ေနတယ္။ (ဒါလား ဆိုက္ကို) ဆက္ေျပာတယ္။ 

<br><br>
“ဒီ စာရြက္ေလး ဖတ္ၾကည့္ပါဦး”

<br><br>
အသင့္ခ်ထားတဲ့ စာရြက္တရြက္ကို ထိုးေပးလာတယ္။ က်ေနာ္ ကတိုက္က႐ိုက္ ယူဖတ္လိုက္တယ္။

<br><br>
၁။ က်ေနာ္ ေထာင္ကထြက္ရင္ ႏိုင္ငံေရး မလုပ္ေတာ့ပါ … တဲ့။ ခ်က္ခ်င္းျပန္ေပးလိုက္ၿပီး သူတို႔ကို ျပန္စိုက္ၾကည့္လိုက္မိတယ္။

<br><br>
“ဖတ္ၿပီးၿပီလား?” <br>
(ၿပီးၿပီ)

<br><br>
“ျမန္လွခ်ည့္လား?” <br>
(နံပါတ္ ၁ တခ်က္နဲ႔ လံုေလာက္ပါတယ္။)<br>

<br>
“ဘယ္လိုလဲ?” <br>
(ခင္ဗ်ားတို႔ဟာက ‘ဘြန္း’ ပဲ)<br>

<br><br>
“က်ေနာ္တို႔က ခင္ဗ်ားတို႔လို လူမ်ဳိးေတြကို စိတ္ခ်လက္ခ် ဒီအတိုင္းလႊတ္မေပးရဲဘူးေလ”
(ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္ လက္မွတ္မထိုးႏိုင္ဘူး)

<br><br>
“ဒီလိုဆိုလည္း သြားေပဦးေတာ့ေပါ့၊ ေဟ့ … ဆရာတင္လွ ေခၚသြား”
<br><br>

တင္လွရဲ႕ တဟားဟား ရယ္သံ က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ “ဟား … ဟား … ဟား ႀကိဳက္ၿပီ၊ ဒီလိုေခါင္းမာတဲ့ ေကာင္ ေတြရဲ႕ေခါင္းေတြ ႐ိုက္ခြဲလာခဲ့တာ မ်ားၿပီ၊ လာလိုက္ခဲ့”

<br><br>
အတိုခ်ဳပ္လိုက္ရင္ေတာ့ တိုက္အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ ဒလိမ့္ေခါက္ေကြး ေရာက္သြားပါတယ္။ ေနရာသစ္မို႔ အခန္းကို စူးစမ္းေလ့လာရင္း ဘာေတြျဖစ္လာဦးမလဲ စဥ္းစားေနမိတယ္။ အိုက္လိုက္တာကလည္း လြန္ေရာ။

<br><br>
နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေတာ့ တံခါးဖြင့္သံၾကားရၿပီး ေနာက္တေယာက္ေရာက္လာတယ္။ ေပ်ာ္ရျပန္ပါၿပီ။ A.B ပဲေပါ့။ သူက တခြိခြိ ရယ္ၿပီး သူ႔ျဖတ္သန္းမႈကို မိတ္ဆက္ျပပါတယ္။

<br><br>
“ဘူးဝဘက္ ေခၚမသြားဘဲ ဟိုငနာ ၂ ေကာင္ဆီေရာက္သြားကတည္းက တိုက္ထဲေတာ့ တန္းေနၿပီ၊ အျပင္မွာ ေနရသေလာက္ အခ်ိန္ ဆြဲေနလိုက္ဦးမယ္ … လို႔ စဥ္းစားရင္း သူတို႔ေပးတဲ့ စာရြက္ကို စိမ္ေျပနေျပ ဖတ္ေနတာ ေပါ့၊ သူတို႔ က်ေနာ့္ မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ကဲ မျမင္ရေအာင္ စာရြက္ကိုေျမႇာက္ၿပီး ကြယ္ဖတ္ထားတယ္။

<br><br>

က်ေနာ္ နားလည္လိုက္ပါတယ္။ သူ႔ဇနီးက ေနာက္အိမ္ေထာင္ ျပဳထားၿပီးၿပီ။ ကေလးေတြရေအာင္ေတာင္းၿပီး သူ႔မိဘအိမ္ ျပန္ထားဖို႔ စိတ္ကူးေၾကာင္း၊ က်ေနာ့္ကို ေျပာထားခဲ့ဖူးပါတယ္။ (ေျပာတဲ့အတိုင္း လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး ဆင္းသြားၿပီး ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚမွာပဲ က်ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္) 
<br><br>

“ကိုင္း … ဒီလိုဆို ခု ဘယ္သြားမလဲ၊ ဘယ္သူ႔ဆီသြားၾကရင္ ေကာင္းမလဲ”

<br><br>
“ဗိုလ္အုန္းေမာင္က မွာထားတာရွိတယ္။ လြတ္တဲ့အခါ သူ႔အိမ္ဝင္ပါဦး ေျပာတယ္”

<br><br>
ဘူးဝမွာ က်ေနာ့္ေငြ လက္က်န္ရွိေသးတာမို႔ သြားထုတ္ၿပီးတာနဲ႔ ေတာင္ဥကၠလာပဘက္ ထြက္မယ့္ကားေပၚ တက္လိုက္ၾကပါတယ္။
<br><br>

ကိုကိုးကြၽန္းတိုက္ပဲြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးႏိုင္သူ ေပါင္းစပ္ႏိုင္သူေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစုက ဒီမိုကေရစီ ဆိတ္သုဥ္းတဲ့ေနရာမွာ ရွိေနၾကတယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ကြၽန္းရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ကြၽန္းမွာ အတူေနခဲ့ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ မဟာမိတ္ေတြပါ။ သူတို႔ ေရးႏိုင္လာတဲ့တေန႔မွာ ဒီ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီး အေတာ္အတန္ ျပည့္စံုသြားႏိုင္ပါတယ္။
<br><br>

ေရးႏိုင္မယ့္တေန႔ကို ေစာင့္ႀကိဳၾကပါစို႔။ 


<br><br>
ငါတို႔နားမွ သူရဲေကာင္းမ်ား<br>

<br>

ပါတီရွိလွ်င္ - ဖူးခ်စ္ ရွိသည္။<br>
ပါတီရွိလွ်င္ - ဗက္သြန္း ရွိသည္။<br>
ပါတီရွိလွ်င္ - လ်ဴးဟူလန္း ရွိသည္။<br>
ပါတီရွိလွ်င္ - ဗန္ထ႐ြိဳင္း ရွိသည္။<br>
ပါတီရွိလွ်င္ - သူရဲေကာင္း ရွိသည္။<br>
<br>

သူ႔ရပ္သူ႔ေျမ<br>
သူ႔ဌာေနမွ သူရဲေကာင္းမ်ား။ ။<br>
ပါတီရိွလွ်င္ - သန္းထြန္း ရွိသည္။<br>
ပါတီရိွလွ်င္ - ဗဟိန္္း ရိွသည္။ <br>
ပါတီရွိလွ်င္ - ဘသင္ ရွိသည္။<br>
ပါတီရွိလွ်င္ - ေဌးလွ ရွိသည္။<br>
ပါတီရွိလွ်င္ - သူရဲေကာင္းရွိသည္။<br>

<br>
ငါ႔ရပ္ ငါ႔ေျမ<br>
ငါ႔ဌာေနမွ သူရဲေကာင္းမ်ား။ ။<br>
သည္ရပ္သည္ေျမ - သည္ဌာေနမူ<br>
သည္လိုသူရဲေကာင္း - ရွားဘိေတာင္ဟု<br>
(ေအာက္)ေအာက္ေမ့မိခဲ့ <br>
သတိမမူ ဂူမျမင္ခဲ့။ ။<br>

<br>
ဒီေန႔ကာလ<br>
က်လာတာဝန္ - လြန္ေက်ပြန္၏။ <br>
အသက္စြန္႔မည္ - စိတ္ကရည္၏။<br>
ပါတီယုံမွတ္ - အသက္အပ္၏<br>
ဒီရပ္ဒီေျမ <br>
ဒီဌာေနမွ သူရဲေကာင္းမ်ား။ ။ <br>

<br>
ငါသိပါၿပီ<br>
ပါတီရွိလွ်င္ - သူရဲေကာင္း ရွိသည္။ <br>
ပါတီရွိလွ်င္ - သိန္းၾကည္ ရိွသည္။ <br>
ပါတီရွိလွ်င္ - ၈ ေယာက္ရွိသည္။ <br>
ဒီကြၽန္း ဒီေျမ<br>
ဒီဌာေနမွ သူရဲေကာင္းမ်ား ။ ။ <br>
<br>
(ၿပီးပါၿပီ)<br>
တိုက္ပြဲဝင္ ရဲေဘာ္တဦး


<br><br>

<p style="margin-left:110;  margin-right:105; text-align:; font-size: 13px; text-shadow: 0px  0 #0a4518; color: blue; padding: 10"> 
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမယ္...<br>

<font color="green" size="2">
http://oothandar.blogspot.com  
</font>
</p>



  <br><br><br><br>

 
 
<p style="margin-left: 110; margin-right:105;text-shadow: 0px  0 light;">

စစ္အုပ္စု သက္တမ္းရွည္ေနသေရြ႕ <br><br>

<img src="http://www.naytthit.com/otherlink/list.jpg" align="left" width="20">
<a href="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/mg1.html">
အပိုင္း(၁) 
</a>
<br>


<img src="http://www.naytthit.com/otherlink/list.jpg" align="left" width="20">
<a href="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/mg2.html">
အပိုင္း(၂) 
</a>
<br>


<img src="http://www.naytthit.com/otherlink/list.jpg" align="left" width="20">
<a href="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/mg3.html">
အပိုင္း(၃) 
</a>
<br>


<img src="http://www.naytthit.com/otherlink/list.jpg" align="left" width="20">
<a href="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/mg4.html">
အပိုင္း(၄) 
</a>
<br>


<img src="http://www.naytthit.com/otherlink/list.jpg" align="left" width="20">
<a href="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/mg5.html">
အပိုင္း(၅) 

</a>
<br>


<img src="http://www.naytthit.com/otherlink/list.jpg" align="left" width="20">
<a href="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/mg6.html">
အပိုင္း(၆) 
</a>
<br>

<img src="http://www.naytthit.com/otherlink/list.jpg" align="left" width="20">
<a href="http://www.naytthit.com/kokoe/military group/mg7.html">
အပိုင္း(၇) 
</a>
<br>

   <br><br><br><br>
 







 
  </td></tr>
  <tr valign="bottom"><td>

<div style="margin-left: 300"><p>
 

<a href="mailto:naytthitmedia@gmail.com">စာဖတ္သူမ်ား၏ ေ၀ဖန္မႈမ်ားကို ႀကိဳဆိုပါသည္။

 
</a> <br><br>
</div>


<div align="center">

<FORM NAME = "Mail" ACTION = "mailto: naytthitmedia@gmail.com?subject=TJS - Form" METHOD = "POST" ENCTYPE = "text/plain" onSubmit="return formCheck();">
<INPUT TYPE = "hidden" SIZE = 0 NAME = "Info">

<TABLE BORDER = 1 CELLPADDING = 10 CELLSPACING = 0 style="table-layout: fixed;">
<TR><TD align=center>
Name:  

<INPUT TYPE = "text" NAME = "Name" onChange = "setName()">

</TD>
 
<TD align=left>
Subject:  
<SELECT NAME = "Subject">

<OPTION SELECT>အေၾကာင္းအရာတခု ေ႐ြးပါ။</OPTION>
<OPTION>၁။ မွတ္ခ်က္</OPTION>

<OPTION>၂။ ေမးခြန္</OPTION>
<OPTION>၃။ ထင္ျမင္ခ်က္</OPTION>

<OPTION>၄။ ကြန္ယက္လင့္ခ္ ေကာင္း/မေကာင္း</OPTION>
</SELECT>
</TD></TR>

<TR>

<TD COLSPAN = 2 align=center>
 
 
<TEXTAREA NAME = "Comments, Suggestions" COLS = 75 ROWS = 7>
</TEXTAREA>
</TD>

</TR>
</TABLE>

<CENTER>

<TABLE style="table-layout: fixed;">

<TR>
<TD align="center">
<INPUT TYPE = "submit" VALUE = "ေပးပို႔ရန္">

</TD>
</TR>
</TABLE>
</FORM>

<SCRIPT LANGUAGE="JavaScript">
<!-- Begin
getInfo();
getName();
// End -->

</SCRIPT>

</div>

<p><center>

<font face="arial, helvetica" size="-2"> <a href="http://javascriptsource.com">The JavaScript Source</a></font>

</center><p>

 


 <br><br>
<center>

<form name="eMailer">

Tell a friend:
<input type="text" name="email" size="26" value="     Enter Email Address Here" onFocus="this.value=''" onMouseOver="window.status='Enter email address here and tell a friend about this site...'; return true" onMouseOut="window.status='';return true">
 




<input type="button" value="Send this URL" onMouseOver="window.status='Click to send an email (with this page address) to a friend! Enter email address above...'; return true" onMouseOut="window.status='';return true" onClick="mailThisUrl();">
</form>

 
 




 

 </td></tr>
            </table>

            <!-- end ၂၀၀၈-->

</div>










 














 










 
 

 
<!-- start အမွတ္တရ ေဒါင္းအိုးေ၀-->    
            <table width="100%" cellspacing="0" cellpadding="0" style="table-layout: fixed;">

              <tr valign="top">

                <td bgcolor="">

 


<hr>
 <br>
 <div align="center" style="font-size: 13 ; margin: 0">

<a href="http://www.naytthit.com/">

ပင္မစာမ်က္ႏွာ 

</a>|
<a href="http://www.naytthit.com/statements/index.html">
ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္</a>|

<a href="http://www.naytthit.com/poems/index.html">

ကဗ်ာ</a>|




<a href="http://www.naytthit.com/articals/001.html">

ေဆာင္းပါး</a>|
<a href="http://www.naytthit.com/music.html">
သီခ်င္းမ်ား</a>|
<a href="http://www.naytthit.com/aboutus.html">

ေန႔သစ္အေၾကာင္း</a>|
<a href="http://www.naytthit.com/PhotoRecord/NTphoto.html">
မွတ္တမ္းဓါတ္ပံု</a>|

<a href="http://www.naytthit.com/video/ved001.html">
ရုပ္ရွင္/ဗီဒီယို</a>|





<a href="http://www.naytthit.com/archive/ar001.html">
ARCHIVE</a>|

<a href="http://www.naytthit.com/otherlink/oth001.html">
အျခားကြန္ရက္မ်ား</a>
<a href="http://www.naytthit.com/otherlink/blogger.html">
ျမန္မာဘေလာ့ဂ္မ်ား</a>|



<a href="http://www.naytthit.com/contact.html">ဆက္သြယ္ရန္</a>
<div align="center">
<font face="Zawgyi-One">
 မူပိုင္ခြင့္  ©  ၂၀၀၈ ေန႕သစ္  </div>

<div align="right">

<a style="text-decoration: none" target="_self" href="#top"><b>အေပၚသို႕&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</a> 

</div>

</div></p>
</td></tr>

            </table>

            <!-- end ႐ုပ္ပံုလႊာ-->

</td></tr>

</table></td>

              </tr>




</td></tr>

            </table>

            <!-- end -->


 

</td></tr>
</table> 
</div>
</body>
</html>